گروه انديشه و علم: علمای شيعه تماماً اتفاق‌نظر دارند كه سوره «هل اتی»در شأن اهل بيت نازل شده و حاوی فضائل و افتخارات حضرت علی«ع» و حضرت فاطمه«س» است.

به گزارش خبرگزاری قرآنی ايران(ايكنا)شعبه اصفهان،به نقل از «مهدی نيلی‌پور»نويسنده كتاب فرهنگ فاطميه، علمای شيعه تماماً اتفاق‌نظر دارند كه سوره «هل اتی»در شأن اهل بيت نازل شده و حاوی فضائل و افتخارات علی«ع» و فاطمه«س» است.

در روايتی آمده است كه ابن عباس می‌گويد: حسنين بيمار شدند، پيامبر با جمعی از ياران به عيادتشان آمدند و به علی (ع) گفتند: ای ابوالحسن خوب بود نذری برای شفای فرزندان خود انجام می‌دادی، علی و فاطمه و فضه خادمه نذر كردند كه اگر آنها شفا يافتند سه روز روزه بگيرند.

چند روزی گذشت كه هر دو بهبود يافتند در حالی كه در خانه علی چيزی نبود، علی سه من جو قرض نمود و فاطمه يك سوم آن را آرد كرد و نان پخت، هنگام افطار سائلی بر در خانه آمد و گفت: سلام بر شما ای خاندان پيامبر، مستمندی از مستمندان مسلمين هستم، غذايی به من بدهيد خداوند به شما از غذاهای بهشتی مرحمت نمايد.

آنها همگی مسكين را بر خود مقدم داشتند و سهم خود را به او دادند و آن شب جز با آب افطار ننمودند، روز دوم را نيز روزه گرفتند و باز يتيمی به وقت افطار بر در خانه‌شان آمد و طلب غذا نمود و ايشان آن روز را نيز ايثار نمودند.

در سومين روز اسيری هنگام غروب آفتاب بر در خانه آمد و باز سهم غذای خود را همگی به او دادند هنگامی كه صبح شد علی دست حسن و حسين را گرفته و به خدمت پيامبر(ص) رفت، وقتی پيامبر چهره نحيف و لاغر آن دو را ديد فرمودند: «اين وضعيت شما بر من بسيار گران است، سپس برخاست و با آنها حركت كرد و هنگامی كه وارد خانه فاطمه شدند، دختر را در محراب عبادت مشاهده كردند كه از شدت گرسنگی بسيار تكيده و لاغر گشته بودند، حضرت بسيار نگران شد ناگاه جبرئيل نازل شد و گفت: ای محمد اين سوره را بگير، خداوند با اين چنين خاندانی به تو تهنيت می‌گويد پس سوره هل اتی را بر او خواند».

در آيه‌ای از سوره دهر آورده شده است كه:«غذای خود را با آنكه به آن علاقه دارند به مسكين و يتيم و اسير می‌دهند و می‌گويند ما شما را برای خدا اطعام می‌كنيم و هيچ پاداش و تشكری از شما نمی‌خواهيم(سوره دهر/آيه 8)» و در واقع خداوند «ابرار» را كه همان اهل بيت هستند در آيات اين سوره توصيف می‌كند و آنان را متنعم به نعمت‌ها می‌داند.

خداوند علت وصول اهل بيت به اين مقام را در سايه پنج صفت می‌داند كه شامل «وفای به نذر»، «خوف از قيامت»، «اطعام طعام»، «اخلاص در كار» و «خوف از پروردگار» می‌باشد.

حضرت زهرا به عنوان چهره‌ای تابناك از ابرار با صفات ذكر شده به آن مقام والا و بلند رسيد كه خداوند ثناگوی وی شد.

«آلوسی» مفسر اهل سنت می‌گويد: «در سوره دهر خداوند نعمت‌های بهشتی را برشمرده ولی از «حورالعين» كه غالباً در قرآن كنار نعمت‌های ديگر بهشت می‌آيد نامی نبرده است و آن شايد به اين جهت است كه چون نزول اين سوره درباره حضرت زهرا و همسر و فرزندان او است خداوند احتراماً به حضرت زهرا در اين سوره از نعمت حورالعين نامی نبرده است.

لازم به ذكر است در «25 ذی‌الحجه» آيه «هل اتی» و سوره دهر بر پيامبر و در حق اهل بيت(ع) نازل شده است.