کد خبر: 3596399
تاریخ انتشار: ۱۶ ارديبهشت ۱۳۹۶ - ۰۹:۳۵
گروه اجتماعی: از مهم‌ترین رسالت‌های دلسوزان نظام اسلامی در جامعه، ترویج فرهنگ قرآن است که این مهم گاهی با بی‌توجهی و بی‌مهری به محلات مختلف شهر و به‌ویژه حاشیه شهرها همراه می‌شود.
به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از اردبیل، جوانان و نوجوانان امروزی در کنار فعالیت‌های ورزشی و هنری به فعالیت‌های فرهنگی و قرآنی نیز علاقه‌مندند و از آن استقبال می‌کنند. یکی از راهکارهای رونق فعالیتها و تعلیم و تعلم فرهنگ قرآنی یادآوری یکی از اصول مهم قانون اساسی است.
با توجه به اینکه اصل ۴۴ قانون اساسی جمهوری اسلامی از برون‌سپاری فعالیت‌های دولت حکایت می‌کند. وقتی بحث برون‌سپاری مطرح می‌شود، یعنی دولت باید خودش را سبک کند، چابک سازی کرده و امور را به بخش خصوصی و مردم واگذار کند.
اگر نهادهای قرآنی ازجمله آموزش‌وپرورش، سازمان اوقاف، سازمان تبلیغات و وزارت ارشاد و سایر نهادهایی که در حوزه قرآن و عترت فعالیت می‌کنند، با برنامه‌ریزی و سیاست‌گذاری، فعالیت‌های خودشان را به موسسات واگذار کنند و اگر بودجه‌هایی که به این نهادها اختصاص داده می‌شود به موسسات تعلق گیرد، راندمان و به عبارتی خروجی، بسیار بالا خواهد بود. 
حمیدرضا پورحسینی  قاری و مربی قرآنی در گفت‌وگو با خبرنگار این خبرگزاری گفت: قرآن کریم می‌ ‌فرماید: «ان اکرمکم عندالله اتقکم»، مسلما گرامی‌ترین شما نزد خدا پرهیزکارترین شماست. بی تردید معیار و تعیین کننده رتبه انسانها ارزشهای معنوی آنهاست. در جوامع مختلف با ادیان ومکاتب مختص هر جامعه ای، جایگاه افراد و میزان برخورداری آنها با ارزش ها وساختارهای آن جامعه مستولی میشود.
پورحسینی ادامه داد: غربالگری و نگاه در جوامع مسلمانان بر اساس بیانات قرآن کریم مشخص ومبرهن بوده و شخصیتی همچون جناب بلال حبشی را با نگاهی تقوامحور و نادیده گرفتن رنگ ونژاد و جایگاه اجتماعی بر بالای کعبه قرار داده و نادی شعائر الهی میگزیند.
این فعال فرهنگی افزود: حال با گذشت ۱۴۰۰ سال از اسلام این اصل و کیفیت نگاه با کدامین معیارها در حال حرکت است. مع‌الاسف در جامعه ما آیات الهی من جمله آیه فوق الذکر جز در شعار ولسان از عمل بعید مانده و این نادیده گی خود را در  فرق و فصل بین اقشار مختلف نشان می دهد. به طوری که مساوات و عدالت در نگاه به شهروندان شهر در موضوعات متعدد به آرزویی دست نیافتنی مبدل شده است.
وی معتقد است: شاید همه ما بیشتر در خصوص نابرابری و ناعدالتی در کیفیت زندگی وآبادانی و امکانات رفاهی در محلات و به اصطلاح پایین و بالای شهر شنیده ایم.  اما مهمتر از این ها موضوعاتی چون فرهنگ وآموزش نیزدر مناطق پایین شهر زنگ خطر را به گوش می رساند هر چند این زنگ ها برای متولیان امر فرهنگ وآموزش تبدیل به موزیکی گوش نواز تبدیل شده است. اگر منصفانه بنگریم تمرکز مراکز وامکانات هدر رفته است و طیف عظیمی را به جرم حاشیه نشینی محروم کرده است.
آموزش فرهنگی، قرآنی وهنری در مرکز وبالای شهر مشهود بوده ودسترسی را از نونهالان، نوجوانان وجوانان به اصطلاح غلط؛ حاشیه نشین گربی دارالقرآن اردبیل اضافه کرد: بنده در کسوت مربی، قاری قرآن وفعال فرهنگی و برخاسته از حاشیه شهر خاطرات گاها تلخ از نحوه حضور در جلسات قرآنی را فراموش نکرده ام مشقتها وسختی های که برای یادگیری متحمل می شدیم‌ تا با طی مسافتی طولانی ومحدودیتهایی در جلسات قرآنی وفرهنگی حاضر شویم و گاها باعث بی رمقی و دوری ما از جلسات وکلاس‌ها می شد.
شاید با طرح چند سوال بهتر موارد و موانع ومشکلات را به عرض برسانم؛ آیا کودکان و نونهالانی که با ضمیری پاک در حاشیه شهر در حال پرورش و رشد می باشند را از امر تعلیم  مباحث فرهنگی و قرآنی و هنری فقط به خاطر حاشیه نشینی محروم خواهند شد؟
نحوه توزیع امکانات آموزشی وفرهنگی  با کدام معیار وشاخصه‌هایی وبه چه کیفیتی است؟ تعداد جلسات قرآنی و محافل قرآنی برگزار شده در حاشیه شهر به چند درصد از کل محافل و جلسات قرآنی میرسد؟ آیا کیفیت آموزش و زیر ساختهای آموزشی ،فرهنگی  در مدارس واماکن فرهنگی در کل شهر یکسان هست؟
به یاد داشته باشیم تعداد قابل توجهی از نخبگان جامعه مان در رشته های مختلف هنری،آموزشی و ورزشی علی رغم نگاه های توام با تبعیض از همین محلات شهرمان بوده است وفراموش نکنیم کوچه های این محلات گاها به اسم چند شهید متبرک است  وساکنان این محلات وارثان و صاحبان این انقلاب هستند.
نام:
ایمیل:
* نظر:
* کد امنیتی: