کد خبر: 3702544
تاریخ انتشار: ۱۲ فروردين ۱۳۹۷ - ۱۰:۰۳
گروه اجتماعی _ای علی بزرگ که دنیا را کسی بهتر و دقیق تر از تو نشناخت به ما بیاموز که باید آماده سفر به سرای دیگر شد و دل از دنیا و تمنای ریاست و شهوتِ شهرت شست و راه را برای جوانان باز کرد.

به گزارش ایکنا از اصفهان،  در یادداشتی به قلم داريوش اسماعیلی،  معاون فرهنگی جهاد دانشگاهی واحد اصفهان آمده است:

ای علی ای بزرگمرد که امروز به نام تو روز مرد نام گرفته است، به مردان ما بیاموز که مردان را به مردانگی می شناسند و نه مردانگی را به مردان ، مردانگی را در لحظات سخت به بوته آزمایش می برند تا صف نامردان را جدا کنند. مردی یک ادعاست و مردانگی آزمون آن و قوی ترین معیار آن خود تویی، آنگاه که ابوذر را به تبعید می فرستند تنها این تویی که سکوت سیاه ظلم را می شکنی و به بدرقه این صحابی صریح و صادق رسول (ص)می شتابی تا نشان دهی که با او همراهی و او را تنها نگذارده ای حتی اگر همه را گرد سکوت و ترس و مصلحت اندیشی فراگرفته باشد.

و به زنانمان بیاموز که زن بودن یک نقش و مسئولیت است جلوه خالقیت خداوندی است؛ « پرتو حق است آن معشوق نیست – خالق است او گوئیا مخلوق نیست» مسئولیتی است که خداوند بر دوشش گذارده است و این مسئولیت اضافی و نقش هایی که بر آن بار می شود چون مادری و همسری و ...مکمل نقش اصلی انسانی اوست و نباید با آن متزاحم تلقی شود .علی (ع) ، شخصیت انسانی و مستقل همسرش را به همان اندازه مسئولیت ها و نقش های مختص زن بودنش برسمیت می شناخت و پاس می داشت و در این تفکیک نقش ها و مسئولیت ها هیچ گاه گوهر همتراز انسانی او را نادیده نینگاشت و خطاب و مراوده اش با او حتی پس از مرگش و در فراقش نیز از همین زاویه قابل فهم و درک می شود. آیا آنان که تاکیدشان تنها بر بخش جنسیت خویش است حال حتی بر تفوق این جنس ،خود را در زندان نقش ، گرفتار نکرده و گوهر انسانی خویش را به فراموشی نسپرده اند؟ ای علی به زنان مان و به مردان مان بیاموز که قبل از زن بودن و مرد بودن،انسان اند و نگاه و رفتارشان با خود و جنس مقابل شان باید بر این اساس تنظیم شود .

و به فرزندان مان بیاموز که در کودکی نیز می توان انتخابگر بود و دل به حقیقت سپرد آن چنان که او در ده سالگی اولین ایمان آورنده آخرین دین خداوند شد.کودکی فرصت معصوم زندگی است، تو این فرصت پاک و تکرار نشدنی و زودگذر را خوب می شناختی، شنیده ایم که چگونه چهار دست و پا کودکان را بر پشت می نشاندی و با صدای گوسفند آنها را شاد می کردی وهیچ در قید و بند جایگاه و موقعیتت نبودی این معصومیت پاک را به ما نیز بیاموز.

و به جوانان مان بیاموز که فرصت ها چون ابر ها در گذرند و فرصت جوانی، فرصت خودسازی و تلاش و کار است آن را به بطالت نگذرانیم.« خودسازی » مفهومی که گویی بتدریج از ادبیات ما رخت بربسته است و جایش را به تفریح و سرگرمی سپرده و نتیجه اش شده است همین که می بینیم.

و به پیرانمان بیاموز که زندگی ادامه دارد و هیچگاه مسئولیت های مان بازنشسته نمی شوند اما قرار نیست ما چسبندگی مان به دنیا و پست ها و موقعیت ها را پشت آن پنهان کنیم ! ای علی بزرگ که دنیا را کسی بهتر و دقیق تر از تو نشناخت به ما بیاموز که باید آماده سفر به سرای دیگر شد و دل از دنیا و تمنای ریاست و شهوتِ شهرت شست و راه را برای جوانان باز کرد.

ای علی (ع) به روحانیون مان بیاموز که هرچند دین و مکتب برای رشد انسان آمده است و باید از آنها برای سعادت و بهروزی او استخراج و استفاده کرد اما جز آن وظیفه دیگری نیز بر دوش ماست ،وظیفه غبارروبی از بارگاه متبرک دین و ضزیح مقدس آن؛ وظیفه احیا تفکر دینی ، آن را اجنبی و بیگانه تلقی نکنیم. 

و به روشنفکران مان اهمیت حفظ جایگاه قدسیت قرآن را به عنوان سرمنشا اصلی هدایت انسان ها بیاموز . بیاموز که قرآن و وحی چراغ روشنی است که نور آن هیچگاه به خاموشی نمی گراید و  ریشه و اساس حقیقت و گنجینه قدر و اندازه هستی است ،هندسه ای بی بدیل و الهی که رمز گشایش مفاهیم بلندش در دست راسخون در علم در دست خاندان پاک توست،تویی که دروازه شهردانایی و علم پیام آور وحی هستی ای بزرگ به روشنفکران مان بیاموز که گرچه قرآن از لب پیغمبر است اما « مطلق آن آوازها از شه بود      گرچه از حلقوم عبدالله بود»

ای علی ، به ما در وقت قدرت داشتن بیاموز که حقیقت را قربانی قدرت نکنیم که این درس فقط از تو آموختنیست که قدرت در دستانت اسیر بود و تو بر آن امیر. تویی که حتی در وقت بیرون بودنت از قدرت همچنان بر حقیقت تکیه داشتی و قدرتت را از آن می گرفتی و هیچگاه به دریوزگی نامی و نانی عزت خویش را نفروختی و حق با تو و تو با حق ممزوج و جدا ناشدنی بودید.

ای علی تو به اصلاح طلبان مان بیاموز که برای اصلاح باید به اصول محکم و مقدس متمسک بود 

و به اصول گرایان مان بیاموز که اصلاح هم یک اصل است به همان اهمیت و تقدس سایر اصول.

و به حاکمان و مسئولان مان عهدنامه ای را که به مالک نوشته بودی دوباره بنویس بی پرده بگویم سخت به آن محتاجند.

و به همه و همه ما دوباره از مکر و حیله های دنیا بگو که سخت به آن آلوده شده ایم و سخت تر به آن چسبیده ایم و در تار و پود مکرهایش گرفتاریم. علی جان ما را ببخش ما پیروان خوبی برایت نبوده ایم

ما را ببخش...

نام:
ایمیل:
* نظر:
* کد امنیتی: