گروه ادب: قرآن لبريز از تمثيل است و اعراب به تمثيل اهميت زيادی نشان می‌دهند و در قرآن همه نمونه‌های ادبيات تمثيلی به بهترين صورت ممكن آمده است؛ در نتيجه اديبان عرب كه خود در سخنوری و شاعری استاد بودند در برابر اين جنبه و جنبه‌های ديگر قرآن حيرت‌زده شدند.

«كاظم رحيمی‌نژاد» شاعر و نويسنده در گفت‌و‌گو‌ با خبرگزاری قرآنی ايران (ايكنا) با بيان اين مطلب گفت: در ادبيات آيينی شاعران ما بيشتر به خود آيين‌ها و وقايع می‌پردازند؛ در حالی‌كه بيشتر لازم است به زمينه‌هايی كه منجر به ايجاد آيين‌ها و وقايع شده است توجه نشان دهيم.

او ادامه داد: برای ايجاد نوآوری در ادبيات آيينی به ويژه شعر آيينی لازم است ازديدگاه‌های مختلف مردم1شناسی و روان‌شناسی به اين ادبيات نگاه شود و با يك بررسی همه‌جانبه به نوآوری در اين عرصه پرداخت.

اين استاد دانشگاه در زمينه نوآوری در زبان و قالب ادبيات آيينی ‌گفت: ادبيات امروز ما در كل به زبان اهميت زيادی می‌دهد و اولين چيزی كه در زمينه نوآوری به ذهن ما ممكن است خطور كند، نوآوری زبانی است. طبيعی است كه در زمينه ادبيات آيينی به وبژه شعر آيينی نيز نوآوری در زبان مطرح می‌شود. ما نمی‌توانيم با زبان گذشته با مخاطب امروز ارتباط برقرار كنيم بلكه بايد از سبك‌ها و شيوه‌های گفتاری امروز استفاده كنيم تا بتوانيم با مخاطب امروز ارتباط برقرار كنيم. قالب هم نوع ديگری از فرم است كه نوآوری‌های خاص خود را می‌‌طلبد.

رحيمی‌نژاد تصريح كرد: متأسفانه در ادبيات امروز ما بيش از اينكه «چه گفتن» مهم باشد «چگونه گفتن» مهم شده است. در ادبيات آيينی نيز برخی شاعران و نويسندگان ما به اين ورطه افتاده‌اند و محتوا را به بهای ظاهر از دست داده‌اند.

نويسنده كتاب «تجربه‌های همه تلخ،(نقد آثار مهدی اخوان ثالث)» درباره نوآوری در محتوای ادبيات آيينی و شعر آيينی گفت: نوآوری در ادبيات آيينی به دليل پاره‌ای از حساسيت‌ها و خط قرمز‌ها كار سخت و مشكلی است اما ناممكن نيست بلكه دانشی وسيع است كه دقت والايی می‌طلبد. برای مثال ادبيات عاشورا زمانی كه می‌خواهيم آن را نقد كنيم با بازخوردهای فرهنگی، اجتماعی و سياسی روبه‌رو می‌شويم كه ممكن است ناخوشايند باشند.

او ادامه داد: البته صرف پرداختن به زبان و فرم را هم بايد به فال نيك گرفت؛ چون موجب می‌شود تا نسل جوان ما به اين سمت كشش بيشتری پيدا كنند. اما آن چيری كه مهم است معرفت است اين نگاه نو به لحاظ زبانی يك زمينه ايجاد می‌كند تا معرفت لازمه ايجاد شود.

نويسنده «تصحيح ديوان مظلوم خنجی» گفت: ادبيات كلاسيك و قالب‌های كلاسيك مقولاتی درونی هستند. در ادبيات كلاسيك ما مسائل معنوی بسياری حضور دارد و در‌ كل ادبيات كلاسيك ما ادبياتی درونی و معنوی است. از طرفی مقولاتی هم كه در ادبيات آيينی مطرح می‌شود مقولاتی درونی و معنوی است پس خيلی ساده است كه شاعران ما در ادبيات آيينی به سراغ قالب‌های كلاسيك بروند.

رحيمی‌نژاد ادامه داد: هم‌چنين ادبيات كلاسيك، ادبياتی ذهنی است و مسائل دينی هم يك مقوله ذهنی است پس گرايش شاعران دينی به ادبيات كلاسيك و قالب‌های كلاسيك بيشتر است.

او در پايان گفت: شاعران و نويسندگان ما متون دينی را به خوبی بخوانند و فرهنگ دينی را بياموزند. خيلی از شاعران و نويسندگان ما در مورد شيعه و عاشورا شعر می‌گويند اما اصل عاشورا را نمی‌دانند.