گروه ادب: قصه‌های قرآنی كه برای تشريح آموزه‌های دينی و عبرت‌آموزی انسان‌ها بيان شده، دارای تم‌های قوی نمايشی هستند و بار دراماتيك بالايی دارند.

«كريم عظيمی‌ججين» نمايشنامه‌نويس، در گفت‌وگو با خبرنگار خبرگزاری قرآنی ايران (ايكنا) در اردبيل، با بيان مطلب بالا گفت: قصه‌های قرآنی از جنبه‌های اخلاقی، اعتقادی، اجتماعی و ... از قابليت‌های بالايی برای پرداخت‌های نمايشی برخوردار هستند؛ اما نحوه تعامل با اصل قصه، مهم‌ترين مساله‌ای است كه نمايشنامه‌نويس می‌تواند با آن روبه‌رو شود.

نويسنده نمايشنامه «زاغ‌های شب» كه متن خود را بر اساس قصه «قابيل و اقليما» نوشته، در تشريح ديدگاه خود افزود: لازم است پيش از شروع به نوشتن نمايشنامه‌های قرآنی و آيينی، درباره لزوم‌داشتن يا لزوم‌نداشتن حفظ مستقيم و كامل قصه به جمع‌بندی نهايی رسيده باشيم.

عظيمی با اشاره به برخی محدوديت‌ها كه مسائل اعتقادی در عرصه نمايشی ايجاد می‌كند، تاكيد كرد: هرچند محدوديت‌های اعتقادی باعث می‌شود از نمايش برخی عناصر داستانی قصه‌های قرآنی نيز دور بمانيم، اما معتقدم همين محدوديت‌ها منجر به تقويت عنصر درام در فرهنگ اسلامی شده است.

نويسنده نمايشنامه‌های «سودای شب» (قصه شهادت جناب مسلم) و «غوغای شب» (قصه شهادت طفلان مسلم)، با اشاره به بار غنی دراماتيك قصه‌هايی مثل قصه «آدم و حوا»، «هابيل و قابيل»، «حضرت يوسف» و...، افزود: «آموزه‌های قرآنی به دليل بار زيبايی‌شناختی و لزوم همذات‌پنداری انسان‌ها، بيشتر در قالب قصه بيان شده است.