گروه انديشه و علم: در نوشتار پيش‌رو پرتوی از زندگانی فقيه اخلاقی آيت‌الله «علی احمدی ميانجی» آمده كه در پايگاه حوزه منتشر شده است.

به گزارش خبرگزاری قرآنی ايران (ايكنا) منطقه شمال‌غرب كشور، آيت‌الله «علی احمدی ميانجی»، در سال ‪ ۱۳۰۶‬شمسی در روستای «پورسخلو» از توابع شهرستان ميانه چشم به جهان گشود و در سال ‪ ۱۳۱۸‬شمسی و در سن ‪ ۱۲‬سالگی به همراه پدر به ميانه آمد و در محضر آيت‌الله «آقا ميرزا ابومحمد حجتی» به تحصيل سطح اوليه علوم دينی همت گماشت.

وی در مدت كوتاهی كه در حوزه تبريز بود، از محضر اساتيد بزرگ از جمله آيت‌اللّه «ميرزا رضی زنوزی» كسب فيض كرد و پس از آن به عنوان دومين راهنما و استاد خود در شهر ميانه به قم مشرف شد و بخشی از سطوح عالی تحصيلات خود را در محضر «علامه طباطبايی» كه تازه از تبريز به اين شهر مقدس مشرف شده بود، فرا گرفت.

در سال 1348 آيت‌اللّه احمدی مركز فرهنگی- مذهبی مهمی را تحت عنوان «انجمن دين و دانش» بنا نهاد كه در آن مقطع در رشد و تعالی فكری، عقيدتی و اخلاقی جوانانِ دبيرستانی و دانشگاهی نقش اساسی و تاريخی داشت، به‌طوری كه اغلب تربيت يافتگان اين مركز، به نيروهای بالقوه انقلاب اسلامی تبديل شدند و هنگامی كه انقلاب در سال 1356 به مرحله بحرانی خود رسيد، همه در خدمت آن قرار گرفتند و از جان خود برای پيشبرد نهضت اسلامی مايه گذاشتند.

آيت‌اللّه احمدی ميانجی، در وادی قلم و تحقيق نيز به حق، نبوغ، نوآوری، استعداد و تلاش طاقت‏فرسای خود را به وضوح در معرض ديد و قضاوت تاريخ گذاشته است و آثار اين دانشمند فرزانه از جهات مختلف قابل توجه و تأمل است.

با توجه به فضای رايج در حوزه، كه اغلب فضلا و محققان را به تحقيق درباره فقه و اصول سوق می‏داد و بيشتر محققان در اين موضوعات تحقيق و تدريس می‏كردند، اما آيت‌اللّه احمدی از نادر شخصيت‏هايی است كه هرگز تحت تأثير اين فضا قرار نگرفت و بر خلاف آن، نيروی تحقيقی خود را با ژرف‏نگری خاصی در موضوع اهم ديگر مثل آثار مكتوب و نامه‏های پيامبر متمركز كرد، موضوع با ارزشی كه در طول چهارده قرن گذشته به ورطه فراموشی سپرده شده و چندان عميق بدان پرداخته نشده بود.

اين عالم جليل‌القدر در وادی قلم و تحقيق نيز نبوغ، نوآوری و استعداد طاقت‌فرسايی از خود نشان داد و آثار ارزشمندی همچون «مكاتيب‌الرسول»، «مواقف‌الشيعه»، «التبرك»، «الاسير فی‌الاسلام»، «السجود علی‌الرض»، «مالكيت خصوصی» و «لزوم وزارت اطلاعات در حكومت اسلامی» را از خود به يادگار گذاشت.

كتاب «مكاتيب الرسول» يكی از آثار ارزشمند وی است كه بار نخست در سال 1339 شمسی به چاپ رسيد و كتاب «مواقف الشيعه» شامل نزديك به يك‌هزار مناظره و احتجاج از صحابه پيامبر(ص)، اصحاب امامان معصوم(ع)، راويان، محدثان، عالمان و شخصيت‏های بزرگ شيعه در طول تاريخ است و از منابع معتبر شيعه و اهل سنت جمع‏آوری شده و در سه مجلد، تدوين يافته است.

در كتاب «التبرك» آيت‌الله احمدی ميانجی بيشتر اختلاف موجود ميان فرق اسلامی را غير واقعی و نتيجه سوء تفاهم‏ها و دسيسه‏های دشمنان قلمداد كرده و سپس موضوع تبرك را در موارد متعدد، از ديدگاه احاديث پيامبر و تاريخ و سيره صحابه مورد بررسی قرار داده و استناد وی به روايات و شواهد تاريخی به‌صورتی است كه هيچ يك از فرق اسلامی قادر بر انكار و ايجاد شبهه در آن نيستند.

اين عالم فرزانه پس از ‪ ۷۳‬سال زندگی توأم با تلاش، تحقيق و پژوهش، 21 شهريورماه ‪ ۱۳۷۹‬چشم از جهان فروبست و پيكر او در مرقد مطهر حضرت معصومه(س) و در جوار علامه طباطبايی و شهيد مطهری(ره) به خاك سپرده شد.