گروه سياسی: نبايد به شناسنامه احزاب نگاه كرد بلكه بايد جهت‌گيری‌ها، شعارها و برنامه احزاب را رصد كرد كه يكی از روشن‌ترين ملاك‌ها برای ميزان اسلامی‌بودن، تلاش يك حزب برای تحقق عدالت علوی است.

محمدمهدی شيرمحمدی، كارشناس مسائل سياسی در گفت‌وگو با خبرگزاری قرآنی ايران (ايكنا) عنوان كرد: لفظ حزب در قرآن به معنای مطلق گروه آمده است كه به خودی خود نه مقدس است و نه مذموم، بلكه بر اساس جهت حركتشان آن دسته‌ای كه با طواغيت همراه می‌شوند حزب‌الشيطان ناميده شده‌اند و گروهی كه در صراط مستقيم قرار دارند، ستايش شده و از آن تحت عنوان حزب‌الله ياد شده و به آنان وعده پيروزی داده شده است.

نايب‌رئيس انجمن روزنامه‌نگاران مسلمان با ذكر اين نكته كه در عصر مدرنيته، بشر خود به جای خدا به قانونگذاری پرداخت ادامه داد: بشر مدرن دست به تأسيس Party يا حزب زد كه هدفش حركت مطلق به سمت قدرت و كسب آن بر اساس مناسبات سودا محور يعنی محوريت سود و زيان بود.

شير محمدی تصريح كرد: جامعه اسلامی، حزب را با اين سمت و سو بر نمی‌تابد بلكه جهت حركت حزب بايد به سوی توحيد و برمبنای مناسبات الهی باشد.

او با تأكيد بر اين نكته كه اسم يا پسوند به تنهايی اسلامی‌بودن حزب را نشان نمی‌دهد اظهار كرد: نبايد به شناسنامه احزاب نگاه كرد بلكه بايد جهت‌گيری‌ها، شعارها و برنامه احزاب را رصد كرد كه يكی از روشن‌ترين ملاك‌ها برای ميزان اسلامی‌بودن، تلاش يك حزب برای تحقق عدالت علوی است.

وی با اشاره به اينكه با اين معيا‌ر‌ها اكثر احزاب ما بعد از انقلاب كارنامه قابل قبولی ندارند گفت: احزابی كه با رنگ و لعاب اسلامی، دموكراسی را منهای دين می‌خواهند و آرمان‌های جامعه مدنی را جدای از اسلام جستجو می‌كنند نه تنها به كعبه بلكه به تركستان هم راه پيدا نمی‌كنند.

اين كارشناس سياسی خاطر‌نشان كرد: مقصد احزابی كه در جمهوری اسلامی فعاليت می‌كنند بايد با مقصد جامعه ايرانی شيعی مشترك باشد زيرا اگر اين مقصد را فراموش كنند حتی اگر قانون نيز فعاليت آنان را منع نكند توسط مردم به حاشيه رانده می‌شوند.

شير محمدی در اين باره ادامه داد: در جامعه ما پس از انقلاب احزاب با سابقه‌ای بودند كه نخبگان قدرتمند و با تجربه‌ای در رأس آن‌ها قرار داشتند اما به دليل غفلت از همين مقصد پايدار نماندند.

نايب‌رئيس انجمن روزنامه‌نگاران مسلمان با ذكر اين نكته كه در حكومت اسلامی، احزاب نمی‌توانند با استفاده از روش‌های تبليغاتی اباحه‌گرايانه احزاب در نظام‌های ليبرال دموكراسی برای خود محبوبيت عميقی كسب كنند، بيان داشت: شايد بتوان با الگوگيری از اين شيوه‌ها برای مدتی بر روی موج احساسات مردم سوار شد اما وقتی با گذشت زمان، مردم شناخت كافی از آنان پيدا كردند اعتماد خود را از آنان پس می‌گيرند.

شيرمحمدی مشكل عمده سيستم تحزب در ايران را عدم برنامه مشخص احزاب برای مقولاتی همچون حفظ هويت ايرانی- اسلامی و حفظ روحيه استقلال‌طلبی دانست و گفت: احزاب هيچ راهبرد مشخصی برای نجات كشور از سيستم اقتصاد ربوی، اشتغال جوانان و ترسيم آينده علمی كشور ندارند و تنها به موضوعات كوتاه مدت از قبيل انتخابات پيش‌رو و كسب كرسی‌های نمايندگی و پيروزی نامزد مورد نظرشان می‌انديشند.