گروه ادب: به اعتقاد منيژه آرمين برای خلق داستا‌ن‌های مينی‌ماليستی برپايه مفاهيم قرآنی، نبايد به اين مفاهيم از ديد يك چاشنی داستانی نگاه شود، بلكه بايد به حضور يافتن اين مفاهيم در بطن زندگی و جامعه‌ای توجه كرد كه نويسنده از آن به خلق اثر می‌پردازد.

«منيژه آرمين» ـ نويسنده

«منيژه آرمين»، نويسنده، در گفت‌و‌گو با خبرگزاری قرآنی ايران (ايكنا)، با اشاره به اينكه داستان‌های مينی‌ماليستی مانند ساير داستان‌ها و شايد قوی‌تر از آنها سرچشمه گرفته از بطن زندگی انسان است، اظهار كرد: به اعتقاد من برای پيوند ميان مينی‌ماليسم و مفاهيم قرآنی كريم نبايد اين مفاهيم به عنوان چاشنی داستان به آن افزوده شود. اگر نويسنده خود را در جهان پيرامونی‌اش به نوعی قرآنی ببيند، طبعاً داستان‌‌های خلق شده پيرامون او نيز قرآنی می‌شود. اگر ما برای برقراری مدرن اين پيوند به گلستان سعدی و يا مثلاً داستان‌های مولانا اشاره می‌كنيم، به دليل نشست و حضور مستقيم قرآن در بطن زندگی آن‌ها است و اگر امروز اين حضور را كمتر احساس می‌كنيم به دليل اين است كه فضای پيرامونی زندگی ما كه داستان‌های ما را شكل می‌دهد با آنچه به صورت مطلوب در قرآن به تصوير كشيده شده است به نوعی فاقد ارتباط هستند.

آرمين ادامه داد: به نظرم اگر خواهان برقراری پيوند قرآن با جامعه هستيم، پيش از هر چيز ابتدا بايد به آن نوع از زندگی كردن آشنا بشويم و بی‌شك اين نوع از ارتباط، ارتباط ظاهری نيست. ساحت اين ارتباط، ساحت تجربه كردن است و تا زمانی كه اين تجربه همگانی نباشد، نمی‌توانيم انتظار ارتباط داستانی از آن داشته باشيم.

انديشه‌های قرآن قطره‌قطره در زندگی انسان‌ها جاری شوند

نويسنده رمان «قلب» در ادامه با اشاره به اينكه داستان‌های مينی‌ماليستی در انتقال مفاهيم قرآنی می‌توانند نقش قابل توجهی را در جامعه امروز ما ايفا كنند، گفت: انديشه‌های قرآن موضوع‌هايی صادرشدنی و صادركردنی نيستند، بلكه بايد قطره‌قطره در بطن زندگی انسان‌ها جاری شوند. نويسنده نيز با وجود اينكه در جامعه خود انسانی پيشرو به شمار می‌آيد، اما نمی‌تواند از واقعيت‌های زندگی خود زياد فاصله بگيرد. شايد اين حرف من با اين تعبير نيز به كار رود كه ما تا زمانی كه يك مدينه فاضله نداشته باشيم، نمی‌توانيم يك كاركرد داستانی از قرآن را به صورت مطلوب مد نظر داشته باشيم.

خالق رمان «شب قلندر» در ادامه با اشاره به اينكه فرهنگ امری تك‌بعدی نيست و بايد در تمام بطن جامعه ريشه‌های آن را جست، اظهار كرد: در تمام شئون جامعه ما به نظر می‌رسد اعتقاد به آموزه‌های قرآن كريم از بين نرفته است، اما نقش روشنفكران در جريان‌های فرهنگی و ادبی در پررنگ كردن اين حضور نقشی ويژه است. اگر در داستان‌نويسی علاقه‌مند هستيم به نوعی پيشرو باشيم و به افق‌های تازه‌ای چون مينی‌مال‌نويسی از منظر اعتقادات خودمان دست بيابيم نبايد فراموش كنيم كه اين پيشروی امری است دو جانبه كه نويسنده و مخاطب بايد آن را باهم و به طور توأمان به جلو ببرند.

وی همچنين افزود: اگر يك مفهوم در جامعه حاكم شود نويسنده می‌تواند برای آن به ارائه الگو اقدام كند. مينی‌ماليسم و توانايی آن در انتقال موضوعات اخلاقی و تأكيد آن بر موضوع قصه‌گويی می‌تواند در اين الگوسازی نقش بسيار موثری را ايفا كند.