رهبر معظم انقلاب اسلامی حضرت آيت‌الله خامنه‌ای

گروه سياسی: رهبر معظم انقلاب در ادامه جلسه بيست‌و‌دوم تفسير قرآن خود به تبيين خضوع در مقابل قدرت الهی و اين‌كه خضوع در مقابل غير خدا تحقير انسان است، پرداختند.

به گزارش خبرگزاری قرآنی ايران (ايكنا)، رهبر معظم انقلاب اسلامی حضرت آيت‌الله خامنه‌ای در جلسات تفسير قرآن خود به تبيين واژه‌های بنيانی و آيات كلام‌الله ‌مجيد مي‌پردازند. اين خبرگزاری با عنايت به رسالت قرآنی خود بر آن است تا به صورت سلسله‌وار نظرات معظم‌له را در موضوعات مختلف قرآنی به مخاطبين خود ارائه دهد.

متن ذيل، نظرات ايشان در خصوص خضوع در مقابل قدرت الهی و اين‌كه خضوع در مقابل غير خدا تحقير انسان است، مي‌باشد كه در ادامه جلسه بيست‌و‌دوم تفسير ايشان بيان شده است.

خضوع در مقابل قدرت الهی

قدرت الهی در ساختن اين ابزارهای ريز و اين وسائل كوچك، اين سلولهای بدن انسان يا حيوانات و چيدن اين‌ها در مقابل هم و تشكيل يك موضوع عظيم، ايجاد مغز انسان با آن سعه‌ی عظيمی كه تمام آفرينش را بشر در مغز خودش مي‌چرخاند و از مغز خود برای خلاقيت استفاده مي‌كند، اين قدرتی كه توانسته است، اين مغز را با اين همه اسرار و شگفتي‌ها و توانائي‌ها بوجود بياورد.

اين همان قدرتی است كه انسان اگر عالم باشد، بطور قهری در مقابل او خاضع مي‌شود، و هرچه علم انسان و معرفت انسان و تنبه انسان بيشتر باشد، خضوعش در مقابل اين قدرت بيشتر خواهد بود. حالا اين فقط علم و قدرت خداست و ما در مقولات ديگر وارد نشديم، لهذا رشته‌ی سخن گم نشود، گفتيم كه آيه قرآن مي‌گويد: در عبوديت، برای خدا شريك انتخاب نكنيد، زيرا شما كه خدا راعبوديت مي‌كنيد، برای اين عبوديت و بندگی خودتان استدلال داريد و مي‌گوييد: چون او مركز جوشان علم و كانون قدرت است من بطور قهری در مقابل او احساس خضوع دارم و از او اطاعت مي‌كنم.

پس عبوديت خدا تابع يك استدلالی است. ولذا اگر خواستيد غير از خدا را عبوديت بكنيد، چه استدلالی داريد؟ آن كسانی كه در عبوديت برای خدا شريك قرار مي‌دهند، استدلال و منطق و توجيه قانع كننده‌ برای فطرت و برای عقلشان كدام است؟ چگونه ممكن است برای خدا در عبوديت شريك قرار بدهد؟ در حالی كه آن شريك، خصوصيات و توانائي‌ها و اقتدار و آن چيزی كه انسان را به طور قهری وادار مي‌كند، به بندگی و عبوديت ندارد.

خضوع در مقابل غير خدا تحقير انسان است

از جمله چيزهايی كه انسان ممكن است در عبوديت برای خدا شريك قرار بدهد، يكی همان بت‌هايی است كه در دوران نزول قرآن مي‌پرستيدند و امروز هم در گوشه‌هايی از دنيا هنوز همان شكل بت‌پرستی هست، كه عرض كرديم در هندوستان بت‌خانه‌هايی وجود دارد و آن كسانی كه آنجا رفتند ديده‌اند، موجودی از سنگ يا چوب تراشيدند آنجا افتاده مي‌روند در مقابلش خضوع مي‌كنند.

انسان با اين شرافت در مقابل يك جسم بي‌جان شرع مي‌كند به خضوع كردن و گريه كردن و از او اجابت طلبيدن و كمك خواستن!! اين تحقير انسان است و تحقيری است كه متأسفانه در طول قرون متمادی انسان‌ها نسبت به خودشان روا داشتند و باز هم روا مي‌دارند. اين يكی از انواع شريك قرار دادن برای خداست در عبوديت و به اصطلاح نوع ساده‌تر و محسوس‌تر و عيني‌تر است