رهبر معظم انقلاب اسلامی حضرت آيت‌الله خامنه‌ای

گروه سياسی:رهبر معظم انقلاب در ادامه جلسه بيست‌و‌دوم تفسير قرآن خود به تبيين شرك به خدا در مسيحيت و خطاب الهی به حضرت عيسی در قرآن است پرداختند.

به گزارش خبرگزاری قرآنی ايران (ايكنا) رهبر معظم انقلاب اسلامی حضرت آيت‌الله خامنه‌ای در جلسات تفسير قرآن خود به تبيين واژه‌های بنيانی و آيات كلام‌الله ‌مجيد مي‌پردازند. اين خبرگزاری با عنايت به رسالت قرآنی خود بر آن است تا به صورت سلسله‌وار نظرات معظم‌له را در موضوعات مختلف قرآنی به مخاطبين خود ارائه دهد.

متن ذيل، نظرات ايشان در خصوص شرك به خدا در مسيحيت و خطاب الهی به حضرت عيسی در قرآن است، كه در ادامه جلسه بيست‌و‌دوم تفسير ايشان بيان شده است؛

شرك به خدا در مسيحيت

نوع ديگر، آن چيزی است كه در بعضی از اديان وجود دارد، يعنی چيز را برای خدا به عنوان شريك فرض مي‌كنند كه خود اگرچه موجود والاست، اما خود او معترف به عبوديت خداست، مثل آن‌چه كه در مسيحيت هست كه برای خدا دو شريك قائلند:« اب و ابن و روح‌القدوس»: اقانيم ثلاثه‌ی مسيحيت است؛ يعنی سه عنصر تشكيل دهنده‌ی شورای عالی الوهيت!! گويا الوهيت يك شورای عالی متشكل از سه عنصر برجسته دارد، كه يكی از اين سه عنصر، خدای پدر است و يكی هم خدای پسر است كه عبارت است از عيسی و موسی هم روح‌القدس است!! حال اين را از كجا درآوردند و ناشی از چه اشتباهی در فهم است و كدام دست‌هايی مسيحيت را به اين خرافات آلوده كرده؟ اين‌ها بحث‌های ديگری است.

و اما آن روح‌القدسی كه اين‌ها مي‌گويند شريك خداست، البته وجود دارد، لكن آن روح‌القدس همان جبرئيل امين است كه بنده‌ی خداست و خودش را بنده‌ی خدا مي‌داند. جبرئيل واسطه‌ی وحی الهی بر همه‌ی پيغمبران است. البته روح‌القدوس كه يك قدرت عظيمی است، روح‌القدس مد نظر آن‌ها خودش معترف است، او خودش را يك بنده‌ی متواضع خدا مي‌داند كه در زمان پيغمبري‌اش مردم را به عبادت خدا دعوت مي‌كرد و در انجيل عهد جديد هم كه دست مسيحي‌ها موجود است، اين بزرگوار هرگز در طول زندگي‌اش ادعای خدايی نكرده و يك چنين چيزی در اناجيل هم نيست، نه اينكه ما بگوئيم، او خودش را بنده‌ی خدا و پا دو دستگاه الوهيت و رسول دانسته است.

خطاب الهی به حضرت عيسی در قرآن

//قرآن كريم خطاب الهی را به حضرت عيسی نقل مي‌كند كه خدای متعال به عيسی فرمود: ءانت قلت للناس اتخذونی و امی الهين من دون الله (116 - مائده): آيا تو گفتی به مردم كه مرا به خدايی انتخاب كنيد؟ اين سئوالی است كه خدای متعال از حضرت عيسی مي‌كند (البته خدای متعال مي‌داند كه حضرت عيسی چنين چيزی را نگفته) و اين شيوه سووال و جواب در بيان برای اين‌است كه مخاطبين قرآن عبرت بگيرند و حقيقت را بفهمند.

حضرت عيسی در جواب مي‌گويد:« قال سبحانك مايكون لی ان اقول ماليس لی بحق ان كنت قلته فقد علمته تعلم ما فی نفسی (116 - مائده)» تو پاك و منزهی پروردگارمن ، چگونه ممكن است من سخن ناحقی را به بندگان تو بگويم، لكن آنچه را كه تو به من وحی كردی و به من امر نمودی، من همان را به بندگان تو گفتم، من هرگز به بندگان تو نگفتم كه مرا به خدايی قبول بكنيد.

به‌هر حال حضرت عيسی مثل بقيه‌ی بندگان بنده‌ی خداست، منتها با ويژگي‌هايی كه خود اين مستلزم يك بحث مستقلی است كه الان آن فرصت وجود ندارد تا بگوئيم: آن وسيله و مايه‌ای كه عيسی و پيغمبر ما و هر پيغمبر، يا بنده‌ی صالحی از بندگان برگزيده را به آن اوج انسانيت مي‌رساند چيست؟ خدای متعال از همان اول آنها را پاك و مطهر آفريده، اين اوج وجود انساني‌شان ناشی از چيست؟ آيا صد‌در‌صد ناشی از محبت ‌الهی است، يا ناشی از تلاش خود آن‌هاست و يا چيزی است بين اين دو كه البته در يك بحث مستقل و وقت‌ مناسبی انشاءالله عرض خواهم كرد.

به هر حال اين بشری كه يك موجود برجسته و برگزيده است كه خودش با عروج از نردبان و پلكان عبوديت الهی به اين‌جا رسيده كجا مي‌گويد: مرا عبادت كنيد؟ او از كسانی كه عبادتش كنند بيزار است.