|
گروه سياسی: رهبر معظم انقلاب در جلسه بيست و ششم تفسير قرآن خود، به توضيحی پيرامون انذار و تبشير در قرآن پرداختند.
|
| حضرت آيتالله خامنهای ،رهبر معظم انقلاب اسلامی |
به گزارش خبرگزاری قرآنی ايران (ايكنا) رهبر معظم انقلاب اسلامی، حضرت آيتالله خامنهای در جلسات تفسير قرآن خود به تبيين واژههای بنيانی و آيات كلامالله مجيد میپردازند. اين خبرگزاری با عنايت به رسالت قرآنی خود بر آن است تا بصورت سلسلهوار نظرات معظمله را در موضوعات مختلف قرآنی به مخاطبين خود ارائه دهد.
متن ذيل، نظرات ايشان در خصوص انذار و تبشير است كه در جلسه بيست و ششم تفسير ايشان بيان شده است؛
حاصل اين جمله در حقيقت انذار و ترساندن است كه من در پايان بحث امروز راجع به انذار و تبشير بحث كوتاهی را عرض خواهم كرد. حالا پيرامون همين جمله مقداری توضيح میدهم: اما « وقود» به معنای آتشگيره است و قاعدتاً آتش قائم به يك جسمی است، يعنی شما يك جسمی را میسوزانيد شعله و حرارت آتش بر اثر سوختن آن جسم بوجود میآيد.
|
«وقود»
|
| لذا شما درستش را بدانيد كه «وقود» يعنی به معنای «ما يتقد فیالنار» است، يعنی آنچه كه در آتش مشتعل میشود و میسوزد |
حالا آن جسم يا غليظ است مثل هيزم و يا جسم رقيقتری مثل گاز فرض كنيد، به هر حال يك جسمی در شرايط خاصی احتراق پيدا میكند. و اين احتراق همان آتش است كه سوزندگی و روشنايی و اشتعال و اين چيزها را با خودش دارد.
«وقود» يعنی همان ماده و همان جسمی كه مايه سوزاندن آتش است و بعضی همين را با آتشزنه اشتباه كردند! يعنی آن چيزی مثل تراشه يا پوشالی كه آنرا روشن میكنند تا اجسام حول و حوش او آتش بگيرد و اين اشتباه، يك اشتباه در فهم مراد قرآن را پشت سر خود دارد كه من حالا نمیخواهم آن اشتباه را بگويم، و لذا شما درستش را بدانيد كه «وقود» يعنی به معنای «ما يتقد فیالنار» است، يعنی آنچه كه در آتش مشتعل میشود و میسوزد.
بنابراين: آن آتشی كه در قيامت هست و آن چيزی كه در آن آتش میسوزد چيست؟ میفرمايد: او جسم آدمی و سنگ است و در رابطه با آدمی، آيات بسياری از قرآن به اين معنا تصريح دارد كه جسم آدمی در دوزخ میسوزد و تأويل بردار هم نيست. كلما نزجت جلودهم بدلناهم جلوداً غيرها ليذوقو العذاب (56 - نساء).
|
رهبر معظم انقلاب
|
| آيات بسياری از قرآن به اين معنا تصريح دارد كه جسم آدمی در دوزخ میسوزد و تأويل بردار هم نيست. كلما نزجت جلودهم بدلناهم جلوداً غيرها ليذوقو العذاب |
يعنی وقتی كه پوستهای اينها بر اثر آتش میسوزد، ما پوست ديگر به جسم آنها میرويانيم تا حرارت آتش و شكنجه را بچشند. يا در دعای كميل هست كه اميرالمؤمنين عليهالسلام میفرمايد:
وهذا ما لا تقو له السموات و الارض يا سيدی فكيف بی: آتش دوزخ تو چيزی است كه آسمان و زمين طاقت آنرا ندارند تا چه رسد بمن، يعنی تعبيرات روشنی است كه نيازمند توضيح بيشتری است.
|
