گروه انديشه و علم: مهم‌ترين اصل اعتقادی بعد از توحيد، ايمان به معاد است. خداوند متعال در قرآن كريم بعد از توحيد مسئله معاد را مطرح كرده كه اين نوع بيان اشاره به جايگاه معاد و اهميت آن دارد، به عبارت ديگر جايگاه و رتبه معاد قبل از نبوت و رسالت است.

حجت الاسلام و المسلمين «جوادچاوشی» رييس ستاد اقامه نماز اهواز، در گفت‌وگو با خبرگزاری قرآنی ايران (ايكنا) شعبه خوزستان، اظهار كرد: معاد از ماده عود در لغت به معنای بازگشتن و در اصطلاح متكلمين و فلاسفه به معنای بازگشت انسان و حيات پس از مرگ است. اعتقاد به معاد مختص به الهيون است و مادی‌گراها اعتقادی به حيات پس از مرگ ندارند.

وی به تكرر نام قيامت در قرآن كريم اشاره كرد و گفت: هرگاه والدين و مربيان بخواهند موضوع مهمی را به فرزند يا شاگرد خود گوشزد كنند، چندين مرتبه آن را تكرار كرده و از الفاظ مختلف و بيان متفاوت استفاده می‌‌كنند.

به گفته رييس ستاد اقامه نماز اهواز، از مجموع آيات و روايات استنباط می‌شود كه معاد هم جسمانی است و هم روحانی. قرآن كريم در آيات متعدد از جمله در سوره غافر آيات 71 و 72 عذاب جسمانی و روحانی را مطرح كرده و می‌فرمايد: «اذ الاغلال فی اعناقهم و السلاسل يسحبون فی الحميم ثم فی النار يسجرون»، در آن هنگام كه غل‌ها و زنجيرها برگردن آن‌ها قرار گرفته و آن‌ها را می‌كشند و در آبی سوزان وارد می‌كنند سپس در آتش دوزخ افروخته می‌شوند.

جوادچاوشی افزود: انسان مركب از روح و بدن است؛ تنها به روح، انسان گفته نمی‌شود چه اين‌كه تنها به بدن بدون روح نيز انسان گفته نمی‌شود. هر عملی را كه انسان انجام می‌دهد در واقع با تمام وجود خود انجام می‌دهد، يعنی گناه يا ثواب را انسان انجام می‌دهد كه مركب از جسم و روح است. در نتيجه طعم عذاب و يا رحمت و نعمت الهی را هم، انسان كه مركب از روح و جسم است، خواهد چشيد.

رييس ستاد اقامه نماز اهواز، ادامه داد: حيات انسان پس از محاسبه اعمال به دو گونه خواهد بود، يا اهل بهشت شده و در سايه لطف و رحمت خداوندی قرار خواهد گرفت و يا اهل جهنم بوده و مستوجب عذاب الهی.

جوادچاوشی تصريح كرد: خداوند متعال نيز در كتاب آسمانی به موضوع معاد با آوردن 43 بار كلمه يوم مانند يوم‌الدين، يوم‌الموعود، يوم الفصل و ...بدون تكرار اشاره كرده است. «یَوم یَنظر المَراء ماقَدَّمَتْ یَداه؛ روزی كه انسان به كارهای از پيش فرستاده‏اش می‏نگرد»، «یَوم تُبْلی السرائِر؛ روزی كه پرده‏ها كنار می‏رود و اسرار فاش می‏شود»، «یَوم يكون الناسُ كالفَراش المَبْعوث؛ روزی كه مردم همانند پروانه‏های پراكنده مبهوتند»، «یَوم المَوعُود؛ روز موعد»، «یَوم یَفِرُّ المرء مِن اَخيه و اُمّهِ وَاَبيه؛ روزی كه انسان از برادر و مادر و پدرش می‏گريزد»، از بارزترين موارد اشاره شده به نام قيامت در كتاب آسمانی مسلمانان است.

رييس ستاد اقامه نماز اهواز، گفت: «یَوم الفَصْل؛ روز جدايی»، «یَوم لایَنْطِقون؛ روزی كه كس سخن نمی‏گويد»، «یَوم عَسير علی الكافرين غير يسير؛ روز بسيار سخت و دردناك برای كافران نه آسان»، «يوم عسر؛ روز دشوار»، «یَوم یَخرجُونُ مِن الاَجداث سِراعاً؛ روزی كه مردم از گور شتابان بيرون می‏آيند»، « یَومُ التغابُن؛ روزی كه مردم در می‏يابند كه در دنيا باخته‏اند»، «یَومُ لاتملك نفسٌ لنفْس شَيئاً؛ روزی كه هيچ كس مالك چيزی نيست»، «یَومُ لایُخْزی اللَّهُ‏ النَّبی والذين آمنوا معه؛ روزی كه خداوند پيامبر و مؤمنان را خوار نمی‏كند» از ديگر نمونه‌های اشاره شده هستند.

وی افزود: «یَومُ الجَمع؛ روزی كه مردمان گرد می‏آيند»، «یَوم تَری المؤمنين و المؤمنات یَسمی‏ نورهم بين اَیْديهم؛ روزی كه زنان و مردان با ايمان برای اعمال شايسته‏شان با نور خويش كه در پيش آنان است، حركت می‏كنند»، «یَوم معلوم؛ روزی كه قطعی و حتمی است»، «یَوم مشهود؛ روزی كه جملگی در آن حاضر شوند»، «یَوم یُدَعّون اِلی نارِجَهنّم دَعّا؛ روزی كه تكذيب كنندگان معاد با شدّت و عنف به دوزخ پرتاب می‏شوند»، «یَوم الخروج؛ روزی كه از گورها بيرون می‏آيند» نيز اشاره شده است.

جوادچاوشی گفت: «یَوم يسمعون الصيحة؛ روزی كه فرياد رستاخيز را می‏شنوند»، «یَوم الخلود؛ روز جاودانگی»، «یَوم الخروج؛ روز رستاخيز»، «یَوم الوعيد؛ روز تهديد»، «یَوم عظيم؛ روز بسيار بزرگ»، «یَوم عقيم؛ روز بدفرجام»، «یَوم اليم؛ روز بسيار دردناك»، «یَوم التَنّادِ؛ روزی كه مردم يكديگر را می‏خوانند»، «یَوم الحساب؛ روزی كه به حساب‌ها می‏رسند»، «یَوم يقوم الحساب؛ روز محاسبه»، «یَوم يقوم الناس؛ روز رستاخيز مردم»، «یَوم التَّلاق؛ روز ملاقات»، «یَوم الازفة؛ روزی كه نزديك است»، «یَوم الحَسَرة؛ روزی كه حسرت‏ها دارد»، «یَوم یَقوم الاشهاد؛ روزی كه گواهان برای گواهی بر‌می‏خيزد» به قيامت اشاره شده‌اند.

رييس ستاد اقامه نماز اهواز، ادامه داد: «یَوم يقوم الروح و الملائكه صفا؛ روزی كه روح و ملائكه به صف می‌ايستند»، «یَوم لابيع فيه و لاخُلَّه؛ روزی كه داد و ستدها و روابط سودی ندارد»، «یَوْمَ تبيضُّ وجوه و تَسودّ وجوه؛ روزی كه چهره‏هايی سپيد و چهره‏هايی سياه گردد»، «یَوم تقوم الساعه؛ روزی كه رستاخيز برپا شود»، «یَوم البعث؛ روز رستاخيز»، «یَوم الوقت المعلوم؛ روز و وقت معلوم»، «یَوما ثقيلا؛ روز گران‌بار»، «یَوم تشخص فيه الابصار؛ روز خيره شدن ديدگان» در قرآن قيد شده است.