کد خبر: ۳۳۲۰۲۴۲

تاریخ: ۰۷ تير ۱۳۹۴ - ۰۸:۲۲

وقتی که نور قرآن بتابد، معلولیت و نابینایی مفهومی ندارد/ آرزو دارم باسواد شوم

گروه چهره‌ها: اصغر و سمیه کاویانی، خواهر و برادر نابینای معلول جسمی ـ حرکتی که بی‌سواد هستند موفق به حفظ ۲۸ و ۱۴ جزء قرآن کریم شده‌اند. هر دوی این روشندلال قرآنی آرزو دارند که باسواد شوند و خط بریل را فراگیرند اما نبود امکانات، این فرصت را به آنان نمی‌دهد.

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از فارس، قرآن کریم،‌ این کتاب آسمانی و ماناترین معجزه الهی در طول تاریخ پیوسته برکات و رحمت‌های زیادی برای جهانیان داشته است و از قبل این رحمت الهی، معجزات فراوانی مشاهده شده و می‌شود.
معجزه آخرین فرستاده خداوند، خود پیوسته معجزه‌آفرین بوده است که تاریخ اسلام و سرگذشت کسانی که در مسیر این کتاب آسمانی گام برداشته‌اند، خود گواهی بر این مسئله است.
در عصر حاضر که به دلیل رشد و پیشرفت فناوری و کم شدن فاصله‌های اطلاعاتی شاهد گسترش روز افزون آماج عقاید فرقه‌ها و نحله‌های گمراه‌کننده که شاید این تعداد فرقه در طول تاریخ زندگی بشر بی‌سابقه است، باز هم قرآن کریم راهگشاست و باز هم شاهد بروز معجزه‌هایی از قِبَل این کتاب آسمانی هستیم.
برای تمام مسلمانان که علاقه‌مند به فعالیت در ساحت قرآن کریم هستند، مسلماً نخستین گام داشتن سواد است تا بتوانند با تلاوت آیات این کتاب آسمانی و درک معنا و مفهوم و ترجمه آیات آن، از برکات آن بهره‌مند شوند و خدمتی به ساحت قرآن کنند به‌ویژه اگر بخواهند آیات این کتاب آسمانی را حفظ کنند لذا وقتی که می‌شنویم یک فرد بی‌سواد حافظ قرآن شده است، شاید جا بخوریم و برای ما غیرمنتظره بیاید که چگونه یک فرد بی‌سواد می‌تواند آیات این کتاب را تلاوت و حفظ کند؟!.
در ساحت قرآن کریم هیچ چیز غیرمترقبه نیست و مسلماً خداوند هر که را بخواهد هدایت می‌کند و اگر خداوند اراده کند، یک انسان بی‌سواد هم حافظ کل قرآن خواهد شد چنانچه ما پیش از این داستان کربلایی کاظم‌ را شنیده‌ایم که بی‌سواد بود اما یک شبه با معجزه الهی که رخ داد، حافظ کل قرآن شد.
اما زمانی که بشنویم یک فرد بی‌سواد معلول جسمی ـ حرکتی و نابینا موفق به حفظ قرآن شده است، مسلماً هر کسی شگفت‌زده می‌شود که چه اراده و همتی خداوند به این فرد بخشیده است که توانسته با این شرایط آیات الهی را حفظ کند.

اخلاص؛ گام نخست قدم نهادن در راه قرآن
آری! مدتی است که در استان فارس، مهد تمدن و فرهنگ ایران زمین شنیده می‌شود که یک خواهر و برادر معلول جسمی ـ حرکتی نابینا که بی‌سواد هم هستند، موفق به حفظ قرآن کریم شده‌اند لذا با دعوت مسئولان سازمان بهزیستی استان فارس در یکی از روزهای گرم تابستان راهی منزل این حافظان قرآن می‌شویم تا جزئیاتی از چند و چون همت والای این حافظان قرآن را بشنویم امید که فتح بابی برای سایر معلولان کشورمان و بلکه تمام مسلمانان شده که بدانند درب‌های رحمت خداوند هیچگاه به روی بندگان بسته نیست و هر زمان که اراده کنند، رحمت خداوند شامل حال آنان خواهد شد به شرط آنکه با اخلاص در این راه قدم نهند و جز رضای پروردگار چیز دیگری نخواهند.
به همراه مسئول فرهنگی اداره‌کل بهزیستی استان فارس راهی روستای پیرسبز بخش چنارشاهیجان شهر قائمیه شهرستان کازرون شدیم تا شخصاً به منزل این دو حافظ قرآن کریم رویم و از نزدیک پای صحبت‌ها و درد دل آن‌ها نشسته و مشکلات زندگی آنان را مشاهده و بیان کنیم.
در آغاز ورودمان به چنارشاهیجان ابتدا به دفتر امام جمعه این شهر رفتیم و همراه با وی، مسئولان مؤسسه بیت‌الاحزان، تنها مؤسسه قرآنی فعال در این شهر راهی منزل این روشندلان قرآنی شدیم.

هنگامی که به منزل این حافظان رسیدیم با استقبال گرم پدر پیر و از کارافتاده آنان مواجه شدیم که به گرمی به ما خوشامد گفت. در این لحظه چیزی که نظر ما را جلب کرد، حیاط گلی و سیمان‌کاری شده منزل این حافظان قرآن بود که علی‌رغم معلولیت آنان، جهت رفت و آمد یک معلول مناسب‌سازی نشده بود.
در یکی از اتاق‌های کوچک این منزل روستایی، روشندلان قرآنی انتظار میهمانان خود را می‌کشیدند. میهمانانی که شاید در طی سی سال از عمر آنان، کمتر بدین منظور به منزلشان رفت و آمد کرده‌اند.

در ابتدای امر محمد رحمانیان، مسئول فرهنگی اداره‌کل بهزیستی استان فارس از تلاش ارزشمند این روشندلان قرآنی قدردانی کرد و برای آنان آرزوی توفیق جهت استمرار حرکت در ساحت قرآن را کرد و سپس لوحی به همراه دو نیم سکه بهار آزادی از طرف اداره‌کل بهزیستی استان فارس تقدیم آنان کرد.

اشاره به نیازمندی‌های معلولان روشندل حافظ قرآن
حجت‌الاسلام عباسی، امام‌جمعه چنارشاهیجان نیز ابتدا از حمایت‌های مسئولان مؤسسه بیت‌الاحزان که طی دو سال اخیر حمایت‌های فراوانی از این دو حافظ قرآن داشتند، همچنین مسئولان بهزیستی قدردانی کرد و به تبیین برخی از نیازمندی‌های این حافظان پرداخت و گفت: توسط مؤسسه بیت‌الاحزان و حمایت‌های آنان موفق شدیم تا یک استاد ویژه حفظ قرآن را برای این روشندلان درنظر بگیریم که روزانه در منزل آنان به آموزش حفظ قرآن آنان بپردازد.

وی با یادآوری اینکه تمام هزینه‌های ایاب و ذهاب این معلم حفظ قرآن روشندلان نیز از سوی مؤسسه بیت‌الاحزان تأمین می‌شود، گفت: همچنین امکانات لازم برای حفظ آنان از قبیل ضبط صوت و نوار آموزشی در اختیار آنان قرار دادیم.
امام جمعه چنارشاهیجان، نیاز دیگر این معلولان را ویلچر دانست و گفت: علی‌رغم اینکه این‌ها دو نفر هستند اما تنها یک ویلچر دارند که خانواده آنان به دلیل مشکلات مالی موفق نشده است تا برای هر دو آنان ویلچر تهیه کند.

بیت‌الاحزان یک مؤسسه مردمی است که منبع درآمدی چندانی ندارد
وی اظهار کرد: بیت‌الاحزان یک مؤسسه مردمی است که منبع درآمدی چندانی ندارد و مبالغی که از قرآن‌آموزان دریافت می‌کند صرف هزینه‌های متعدد از قبیل کرایه مکان مؤسسه می‌شود لذا اگر بناست که این معلولان مایه آبرویی برای شهرستان کازرون شده و تبدیل به الگویی برای تمام جوانان و نوجوانان باشند، باید از این ظرفیت استفاده کرده و به مشکلات آنان رسیدگی کرد.

عباسی، وجود این معلولان روشندل حافظ قرآن را برکتی برای شهر و استان فارس و بلکه کشور دانست و گفت: گرچه این‌ها از نظر جسمی معلول هستند اما به لحافظ فکری بسیار قدرتمند هستند که می‌توانند الگوی تربیتی بسیار خوبی برای تمام افراد در هر شرایطی باشند.

تحول فکری و معنوی همت این معلولان، موجی در کشور ایجاد می‌کند
امام‌جمعه چنارشاهیجان بیان کرد: تحول فکری و معنوی و اخلاقی که حضور این دو حافظ قرآن در جامعه به وجود می‌آورد، باید مدنظر مسئولان قرآنی کشورمان قرار گیرد تا آن را تبدیل به یک برنامه کرده و موجی در کشور ایجاد کنیم که به یاری خدا بتوانیم شاهد فراگیر شدن حفظ قرآن در میان اقشار مختلف مردم باشیم.
به گزارش ایکنا، در ادامه این دیدار به نزد روشندلان قرآنی رفتیم تا از زبان خودشان درباره آرزوها، مشکلات و برکاتی که حفظ قرآن بر روی زندگی آن‌ها داشت مطالبی را بشنویم.
اصغر کاویانی، این جوان 30 ساله معلول جسمی ـ حرکتی نابینا در ابتدای سخن، اولین آرزوی خود را حافظ کل قرآن شدن عنوان کرد و گفت: من اکنون 28 جزء قرآن کریم را حفظ کرده‌ام اما آرزو دارم که هرچه زودتر حافظ کل قرآن شوم و بتوانم در این ساحت باقی بمانم.

آرزو دارم باسواد شوم و خط بریل را یاد بگیرم
وی ادامه داد: برای اینکه بتوانم در ساحت قرآن کریم باقی بمانم لازم است که ابتدا سواد داشته باشم تا بتوانم خط بریل را یاد بگیرم بنابراین یکی دیگر از آرزوهای بسیار بزرگ من فراگرفتن خط بریل است.

اصغر به برکات حفظ قرآن در زندگی خود اشاره کرد و گفت: این خواست خدا بود که به ما عنایت کرد و نور قرآن را بر زندگی ما تاباند که بتوانیم به سمت حفظ قرآن روی بیاوریم گرچه ما از سن 7 سالگی در این راه قدم نهادیم اما به دلیل نبود امکانات از قبیل ضبط صوت نتوانستیم موفق شویم که بحمد الهی بعد از گذشت 20 سال به‌همت مؤسسه بیت‌‌الاحزان این آرزوی ما برآورده شد و دوباره به سمت حفظ قرآن رفتیم.
این روشندل حافظ قرآن، عنایت دوباره خداوند به خودشان را یادآوری کرد و گفت: در این راه مشکلات زیادی داشتیم اما برکت توجه و حفظ آیات الهی زندگانی ما را فراگرفت که توانستیم موفق شویم.

تمام معلولان می‌توانند به سمت حفظ قرآن روی آورند
وی، پیامی هم به کسانی که دارای شرایط مثل او هستند، داد و گفت: تمام معلولان و روشندلان می‌توانند به سمت حفظ قرآن روی بیاورند و مسلماً خداوند نیز به آنان یاری خواهد رساند و من پیشنهاد می‌کنم تا دل خود را با نور قرآن روشن کنند که این نور هیچگاه در دل انسان خاموش نخواهد شد.

اصغر، به ما قول مساعد داد که تا اواخر تیرماه جاری و اوایل مرداد ماه، حافظ کل قرآن شود و در ادامه به تبیین انتظارات خود از مسئولان پرداخت و گفت: از مسئولان درخواست دارم که به نیاز و آرزوهای معلولان توجه کنند زیرا آنان دارای مشکلات زیادی در زندگی خود هستند.

دوست دارم هزینه ایاب و ذهاب مربی حفظ قرآن ما  تأمین شود
وی اظهار کرد: من آرزو دارم که به ما کمک کنند تا خط بریل را فراگیریم و همچنین مشکلات مالی که در این راه داریم از جمله تأمین هزینه ایاب و ذهاب مربی حفظ قرآن ما را برطرف کنند.
بنابراین گزارش، از سمیه کاویانی، خواهر اصغر که دارای 27 سال سن است و مانند برادرش معلول جسمی ـ حرکتی نابیناست و علی‌رغم نداشتن سواد موفق به حفظ 14 جزء قرآن کریم شده است، نیز همین سئوالات را می‌پرسیم. اما سمیه نیز مانند سایر زنان دارای روحی لطیف‌تر و حساس‌تر از برادر خود است و از مشکلات، بیشتر رنج می‌برد و به همین دلیل نتوانسته تعداد محفوظات خود را به اندازه محفوظات برادر خود برساند.

از وقتی مشغول به حفظ قرآن شدم، آرامش فراوانی احساس می‌کنم
سمیه، دستیابی به آرامش را اولین برکت حفظ قرآن در زندگی خود می‌داند و می‌گوید: من از سن 23 سالگی به حفظ قرآن روی آوردم و در این مدت هر زمان که مشغول به حفظ آیات الهی بودم، آرامش فراوانی را احساس می‌کردم ضمن اینکه حافظه ما نیز در این راه قوی‌تر شده و به یاری خدا می‌توانیم این راه را ادامه دهیم.
وی بیان کرد: پدر و مادر و خواهرانم مشوقان اصلی من و برادرم در راه حفظ قرآن بودند و بسیار دوست دارند که ما حافظ کل قرآن شویم به همین دلیل من هم نهایت تلاش خود را خواهم کرد تا آرزوی آنان را برآورده کنم.

این حافظ روشندل،‌ نخستین مشوق خود را در این راه برادر معلول خود دانست و گفت: ابتدا برادرم شروع به حفظ قرآن کرد و من را تشویق کرد که همانطور من می‌توانم قرآن را حفظ کنم تو هم می‌توانی و در روزهای اول خود او به من آموزش حفظ قرآن می‌داد و بسیار مرا در این راه یاری داد که بحمد الهی اکنون قریب یکسال است که مربی حفظ قرآن به منزل ما می‌آید و به هر دوی ما آموزش می‌دهد.

سمیه البته پیامی هم به معلولان دیگر دارد و می‌گوید: همه می‌گویند که چگونه است که معلولانی با این شرایط و علی‌رغم نداشتن سواد موفق به حفظ قرآن شده‌اند، اما هر چیزی امکان دارد و تنها رحمت خداوند و اراده انسان را می‌طلبد که مسلماً خداوند تمام بندگان خود را مورد رحمت قرار می‌دهد،‌ چنانچه رحمت خود را بر ما نازل کرد و افراد بسیاری به ما می‌گویند که در کشور منحصر به فرد هستیم.

از مسئولان تقاضا دارم هیچگاه معلولان را دست کم نگیرند
وی در ادامه به آرزوهای خود اشاره کرد و گفت: من هم مانند برادرم آرزو دارم ابتدا حافظ کل قرآن شویم اما در این راه نیازهایی وجود دارد لذا اول از مسئولان تقاضا می‌کنم هیچگاه معلولان را دست کم نگیرند و با تأمین نیازمندی‌های آنان راه موفقیت و پیشرفت را برای آنان هموار کنند.

سمیه، آرزوی دیگر خود را آموزش خط بریل دانست و گفت: متأسفانه تاکنون خط بریل را فرا نگرفته‌ایم چون امکانات آن را نداشتیم در صورتی که اگر خط بریل بلد بودیم شاید بسیار زودتر از اینها موفق به حفظ قرآن می‌شدیم چون هر کسی که در راه حفظ قرآن گام برداشته، به خوبی می‌داند برای آموزش بهتر حفظ قرآن لازم است که معنای آیات را فرا بگیریم اما متأسفانه ما نه سواد و نه خط بریل بلد هستیم.
به گزارش ایکنا، زلیخا کاویانی، مادر این دو روشندل حافظ قرآن در کنار فرزندان خود نشسته و با نگاه پر مهر خود ما را نظاره می‌کرد. در ابتدای صحبتمان با این مادر دلسوز و فداکار، مشاهده کردیم که چشمان خود را به سمت آسمان کرد و شکری به جای آورد که فرزندان او در راه قرآن گام نهاد‌ه‌اند.
از او در مورد شرایط زندگیش سئوالاتی پرسیدیم و پاسخ داد: ما دارای 7 فرزند هستیم که 5 نفر از آنان دختر و محصل و 2 نفر پسر هستند که یکی از پسرانم معلول و دیگری ازدواج کرده و به شغل کارگری مشغول است.

مادر این حافظان قرآن یادآور می‌شود که تنها اصغر و سمیه در میان فرزندان آنان معلول هستند و می‌گوید: در طی 30 سال عمر فرزندانم پیوسته با تمام مشکلات پیش روی آنان ساخته‌ام و تلاش کرده‌ام که تا با قالیبافی کمک‌خرجی برای زندگی خود باشم زیرا پدر آنان یک کارگر ساده و از کار افتاده است.
وی، همچنین از مؤسسه بیت‌الاحزان بسیار قدردانی کرد که طی دو سال اخیر فرزندان او را مورد تفقد قرار داده و زمینه‌های حافظ شدن آنان را فراهم آورده‌ است و می‌گوید: بحمد الهی سازمان بهزیستی نیز اکنون قریب یک سال است که ماهی 100 هزار تومان به هر دوی فرزندان معلولم کمک می‌کند.

آرزو دارم فرزندانم حافظ کل قرآن شوند
این مادر دلسوز، آرزوی حافظ کل قرآن شدن فرزندان خود را دارد و ادامه می‌دهد: پدر فرزندانم یک کارگر است که همیشه در زندگی خود به دنبال امرار معاش از راه حلال است لذا خداوند نیز برکات خود را شامل حال ما کرده تا فرزندان معلولم به سمت قرآن روی آورند.
وی به برخی از مشکلات فرزندان معلول خود اشاره کرد و گفت: فرزندان من بسیار آرزو دارند با سواد شوند و در این راه مرارت‌های زیادی کشیدند. به خوبی یاد دارم زمانی که سمیه 7 ساله بود تلاش کردیم تا او را همانند سایر همسن و سالان خود به مدرسه ببریم اما متأسفانه به دلیل نبود امکانات و اینکه هیچ‌ وسیله‌ای برای ایاب و ذهاب او فراهم نبود و کسی نبود در مدرسه برای کارهای روزمره‌اش کمکش کند، از مدرسه بازماند.

نبودن بودجه کافی، دلیل اصلی بازماندن فرزندانم از تحصیل علم بود
مادر حافظان قرآن ادامه داد: برای با سواد شدن آنان چندین بار تقاضا دادیم اما به دلیل نبود بودجه، فرزندانم از این امر بازماندند حتی زمانی که می‌خواستند حافظ کل قرآن شوند باز هم مشکلات فراوانی داشتند از جمله اینکه ضبط صوت آنان خراب می‌شد و باید چندین بار آن را تعمیر می‌کردیم اما مگر یک ضبط صوت چقدر عمر مفید دارد و همین مسئله نبود ضبط صوت باعث شد که برای حفظ قرآن شدن فرزندانم چندین سال وقفه افتد ولی طی یکسال گذشته با حمایت مؤسسه بیت‌الاحزان دوباره این توفیق به فرزندانم روی آورده است که به حفظ قرآن بپردازند.

هر دو فرزندان معلولم از یک ویلچر استفاده می‌کنند
وی، یکی دیگر از مشکلات فرزندان خود را نداشتن ویلچر عنوان کرد و گفت: سازمان بهزیستی هر 7 سال یکبار ویلچر می‌دهند که ویلچر فرزندانم دو سال پیش خراب شد و اکنون هر دوی آن‌ها از یک ویلچر استفاده می‌کنند لذا زمانی که بخواهیم آنان را به برنامه‌ای ببریم باید یکی را بغل کرده و دیگری را در ویلچر بنشانیم.
این گزارش می‌افزاید، نصرت‌الله کاویانی، پدر اصغر و سمیه که در کنار همسرش نشسته بود، سخنان او را ادامه می‌دهد و ابتدا همانند همسرش شکر خداوند را به جای می‌آورد و می‌گوید: مشکلات فرزندانم بسیار زیاد است اما خدا خودش وسیله‌ساز است لذا امید به درگاه او داریم.
وی خاطرنشان کرد: من 62 سال سن دارم که پیش از این شغلم بنایی بود اما همین باعث شد که مهره گردن من سابیدگی پیدا کند و چندین سال فلج شوم به همین دلیل اکنون هم نمی‌توانم به درستی کار کنم و از کار افتاده شده‌ام به طوری که تحت پوشش کمیته امداد قرار گرفته‌ایم.
کاویانی افزود: با این تفاسیر به دلیل اینکه خانواده ما یک خانواده 9 نفری است و دو فرزند معلول جسمی و حرکتی نیز داریم، دارای مشکلات مالی زیادی هستیم اما با این حال تمام تلاش خود را می‌کنم تا فرزندانم کمبودی نداشته باشند.

وی، وجود فرزندان معلول حافظ قرآن را بهره و برکتی الهی دانست که خداوند به آن‌ها عطا کرده است و می‌گوید: بحمد الهی خانواده ما به ساحت قرآن علاقه‌مند بوده‌اند به طوری که پدرم مداح و حافظ قرآن بود و به همین دلیل عنایت خداوند نیز شامل حال ما شده است ضمن اینکه برادرانم هم همگی در راه خدمت به نظام اسلامی تلاش کرده‌اند به طوری که یکی از آنان جانباز،‌ دیگری پاسدار و یکی دیگر هم ارتشی بوده‌اند که همگی آنان اکنون بازنشسته شده‌اند.

فرزندان من آرزو دارند به زیارت امام رضا(ع) شرفیاب شوند
از پدر این معلولان در مورد خواسته‌هایش از مسئولان جویا می‌شویم و پاسخ می‌دهد: خواسته‌هایی که داریم ممکن است محقق نشود به عنوان مثال فرزندان من آرزوی زیارت دارند در حالی که ما به دلیل نداشتن یک وسیله نقلیه ساده و ایاب و ذهاب حتی نمی‌توانیم آنان را به امامزاده شهرمان ببریم.
وی یادآوری می‌کند: فرزندان معلول روشندل حافظ قرآنم تاکنون به زیارت امام رضا(ع) نرفته‌اند و آرزوی فراوانی دارند که بتوانند به ساحت مقدس این امام بزرگوار که خود یکی از مفسران بزرگ قرآن کریم بوده است،‌ مشرف شوند.

بنا بر این گزارش، مربی دلسوز و مهربان این دو روشندل قرآنی در کنار آنان نشسته بود و با اشتیاق به سخنان سمیه و اصغر و مادر و پدر آنان گوش می‌داد لذا لحظه‌ای نیز با وی گفت‌وگویی کردیم.
منیژه حسین‌زاده که خود حافظ قرآن است و در سال تحصیلی 91-91 موفق به حفظ کل قرآن در مدرسه شبانه‌روزی حفظ قرآن بیت‌الاحزان در استهبان شده است، به ما می‌گوید: با همت و توجه مسئولان بیت‌الاحزان شروع به آموزش این معلولان قرآنی کردم.

آموزش حفظ قرآن ‌طی سه روز در هفته به سمیه و اصغر
وی یادآوری شد: آموزش‌های ما به‌صورت حضوری و در منزل معلولان صورت می‌گیرد بدین صورت که در روزهای فرد هفته روزی 2 ساعت به منزل آنان می‌روم و از طریق ضبط صوت به آنان حفظ قرآن را آموزش می‌دهم.

از حسین‌زاده درباره سایر فعالیت‌هایش سئوال می‌پرسیم و می‌گوید: من معلم حفظ قرآن مؤسسه بیت‌الاحزان شعبه قائمیه هستم که هر روز از ساعت 8 تا 12 صبح کلاس‌های آموزشی دارم اما برای رفت و آمد به منزل معلولان، این مؤسسه وسیله ایاب و ذهاب مرا مهیا می‌کند.
به گزارش ایکنا، در بخش پایانی گزارش خود از فاطمه قیصری، رئیس اداره بهزیستی شهرستان کازرون سئوالاتی درباره کمک‌های این اداره به معلولان می‌پرسیم و می‌گوید: خدماتی که بهزیستی به معلولان می‌دهد محدود است ضمن اینکه در شهرستان کازرون قریب 6 هزار نفر معلول‌ نابینا، جسمی ـ حرکتی، کم‌ بینا و غیره تحت پوشش این سازمان قرار دارند اما با این حال تلاش‌های فراوانی در جهت رفع مشکلات آنان انجام داده‌ایم.

خیران عنایتی به مشکلات معلولان داشته باشند
وی با بیان اینکه کمک‌های سازمان بهزیستی برای معلولان مسلماً پاسخگو نیست و نیاز به توجه و حمایت خیران دارد، گفت: لازم است که خیران در شهرستان‌ها و مناطق مختلف فعال شوند و عنایتی به مشکلات معلولان داشته باشند زیرا آنان بسیار محروم هستند و محدودیت‌های زیادی دارند.

قیصری، بزرگترین خدمت به معلولان را مستمر بگیر کردن آن‌ها دانست و گفت: ما در این راستا هزینه ایاب و ذهاب مربی این دو معلول حافظ قرآن را متقبل می‌شویم و تلاش می‌کنیم تا خانواده آنان نیز تحت پوشش بهزیستی شهرستان کازرون قرار گیرند ضمن اینکه هم‌اکنون نفری 200 هزار تومان هم به آنان هدیه می‌دهیم.

رئیس اداره بهزیستی کازرون ادامه داد: در زمینه ضبط صوت و سایر امکانات نیز اگر مشکل داشتند حتماً به ما خبر دهند تا ما نیازهای آنان را برطرف کنیم و در این راستا یک ویلچر دیگر نیز فردا صبح برای آنان خواهیم آورد.
وی همچنین قول مساعد داد تا مبلغ 400 هزار تومان جهت مناسب‌سازی منزل کاویانی برای رفت و آمد معلولان تخصیص دهد و گفت: البته ما پیش از این کمک‌های کالایی به این خانواده داشته‌ایم اما با این حال قول می‌دهیم تا مددجویان خود را برای بررسی مشکلات آنان اعزام کنیم که بتوانیم نیازمندی‌های آنان را برطرف کنیم.

به گزارش ایکنا، در پایان این مصاحبه و گزارش از خانواده کاویانی خداحافظی کردیم تا راهی شهر خود شویم و باز هم با بدرقه گرم این خانواده مواجه شدیم. پدر اصغر و سمیه تا لحظه‌ آخری که سوار ماشین شدیم ما را بدرقه کرد و دست‌ها و روی خود را به سمت آسمان بالا برد و خداوند را به خاطر تمام الطافش شکر کرد. آری! خداوند این‌گونه الطاف خود را به هر که بخواهد ارزانی می‌دارد.