کد خبر: ۳۵۷۲۵۳۳

تاریخ: ۲۱ بهمن ۱۳۹۵ - ۰۸:۳۱

محمدهادی مفتح:

حوزه علمیه معیار جامعه مطلوب قرآنی برای ارزیابی روند انقلاب را ارائه کند

گروه حوزه‌های علمیه: وظیفه و رسالت حوزه، ارائه معیارهای روشن و قابل سنجش برای یک جامعه مطلوب از منظر قرآن و روایات است تا با مقایسه وضعیت کشور با این معیارها ارزیابی دقیقی از حرکت و روند نظام و انقلاب داشته باشد.

حجت‌الاسلام والمسلمین محمدهادی مفتح، عضو هیئت علمی دانشگاه قم در گفت‌وگو با خبرگزاری بین ‌المللی قرآن(ایکنا) ضمن تبریک فرارسیدن سالروز پیروزی انقلاب اسلامی و 22 بهمن با اشاره به روایتی از امام صادق(ع) گفت: امام روایتی فرموده‌اند که نه تنها برای حرکت جمعی و اجتماعی یک ملت بلکه در تمامی فعالیت‌های زندگی انسان راه‌گشا و مفید است.

وی افزود: امام به این مضمون فرموده‌اند که اگر کسی بدون بصیرت، آگاهی و روشن‌بینی در مسیری حرکت کند؛ همانند کسی است که در مسیر انحرافی قرار گرفته و هرقدر سرعتش بیشتر باشد انحرافش بیشتر است و از مسیر دورتر خواهد شد.

مفتح بیان کرد: بنابراین باید هدف انسان مشخص باشد و با روشن‌بینی و بصیرت این مسیر را طی کند در این صورت هرقدر سرعت حرکت بیشتر باشد زودتر به مقصد خواهد رسید همانطور که حضرت امام خمینی(ره) با این بینش و روشنگری ماخوذ از متن دین و ملهم از قرآن و معارف اهل‌بیت(ع) از دهه 40 در مسیر انقلاب گام برداشتند.

استاد حوزه و دانشگاه تصریح کرد: امام و یاران ایشان با توکل بر خدا و با مدد از قدرت مردم، نهضت را آغاز کردند که تداوم یافت و در بهمن 57 به پیروزی رسید و مردم هم به تبعیت از امام در این مسیر، خون و جان تقدیم کردند و متحمل سختی و شکنجه‌های فراوانی نیز شدند و بعد از انقلاب و در جریان جنگ تحمیلی نیز این رشادت‌ها و دلاوری‌ها و ایثار ادامه داشت و به همین واسطه هم انقلاب و نظام اسلامی تاکنون حفظ شده است.

این قرآن‌پژوه بیان کرد: این بینش و بصیرت ملت ایران از قرآن و اهل‌بیت(ع) گرفته شده است؛ زیرا مبنای انقلاب بر اساس قرآن و سیره اولیاءالله بود و خداوند از انسان خواسته است که زیر بار طاغوت نرود و تنها خدا را عبادت کند و فقط از خدا بترسد و ملت ایران هم به رهبری امام(ره) این مسیر را پیمودند و در این راه مجاهدت‌ها کردند.

مفتح با اشاره به نقش حوزه‌های علمیه در پیدایش انقلاب و تداوم آن تصریح کرد: رسالت حوزه و دانشگاه در این مقطع زمانی از گذشته سنگین‌تر است و حوزه باید با تخصصی که در استنباط از دین دارد معیارهای حرکت درست از نادرست را بر اساس قرآن و روایات استخراج کرده و وارد گفتمان عمومی جامعه کند.

وی اظهار کرد: قطعا انقلاب اسلامی بر مبنای قرآن و معارف اهل‌بیت(ع) بنا شده است و در تداوم آن نیز برای پیاده کردن احکام قرآن و اهل‌بیت(ع) و مبارزه با ظلم و بی‌عدالتی کوشیده است، اما در تداوم آن بعد از 4 دهه باید معیارهای روشن و قابل ارزیابی از روند حرکت انقلاب داشته باشیم که آیا در مسیر اهداف انقلاب قرار داریم یا از آن دور می‌شویم.

مفتح گفت: ارائه معیارهای قابل سنجش به گونه‌ای که در پایان هر 5 سال و یا 10 سال بتوان ارزیابی معین و مشخصی از روند حرکت انقلاب داشته باشیم جزء بایسته‌ها و ضرورت‌های امروز حوزه است؛ زیرا ما حوزویان این رسالت و وظیفه را داریم و مسئولان نیز وظیفه دارند در مسیر این معیارها حرکت کرده و آن را جامه عمل بپوشانند.

ارائه معیارهای یک جامعه قرآنی برای ارزیابی روند انقلاب

وی افزود: متخصصان و کارشناسان اجتهاد که اساتید و علمای حوزه هستند باید قدم پیش گذاشته و جامعه مطلوب از منظر قرآن را با ارائه مولفه‌های روشن و مشخص تعریف و ترسیم کنند و معیارهای قابل ارزیابی عرضه شود.

این استاد حوزه و دانشگاه با بیان اینکه در حوزه در این راستا فعالیت‌هایی صورت گرفته و می‌گیرد ولی کافی نیست و باید به صورت نظام‌مندتر دنبال شود، عنوان کرد: یکی از کارهایی که ما در مدرسه آیت‌الله گلپایگانی داریم استخراج همین معیارها و عرضه آن به دغدغه‌مندان انقلاب و نظام است.

وی افزود: حداقل 12 – 13 میعار از قرآن و روایات استخراج شده که مبنای خوبی برای ارزیابی روند انقلاب است؛ به عنوان مثال قرآن کریم از جامعه‌ای نام می‌برد که خداوند به آنان نعمت عطا کرده و این نعمت را در امنیت و آبادانی و رزق و روزی وسیع ترسیم کرده است؛ بنابراین جامعه مومن جامعه‌ای است که در آن امنیت، آبادانی و رزق زیاد است و برعکس در جامعه‌ای که کفران نعمت خدا را بکنند این امنیت و آبادانی و... از آنان سلب می‌شود؛ در اینجا این معیار به دست می‌آید که اگر در جامعه، امنیت رو به کاهش و ناامنی رو به افزایش باشد خلأهایی ایجاد شده که باید به فکر اصلاح و رفع آن باشیم.

وی افزود: اعتدال یکی دیگر از این ویژگی‌هاست؛ زیرا قرآن، امت اسلامی را امت وسط معرفی می‌کند؛ لذا باید ببینیم اگر جامعه در مسیر اعتدال مورد نظر اسلام راه را طی می‌کند رو به پیشرفت است و باید از آن خوشحال باشیم، ولی اگر افراط و تفریط وجود دارد باید به فکر اصلاح بیفتیم و اجازه ندهیم تا برخی مشکلات به حدی برسد که امکان اصلاح از ما گرفته شود.