کد خبر: ۳۷۰۰۲۳۸

تاریخ: ۲۴ اسفند ۱۳۹۶ - ۱۳:۳۱

رفتارشناسى نبوى در نفى خشونت خانوادگى

گروه شبکه‌های اجتماعی ــ پژوهشگر حوزه نهج البلاغه ضمن ارائه توضیحاتی پیرامون نحوه رفتار پیامبر(ص) با خانواده و عدم خشونت توسط ایشان بیان کرد: پيامبر اكرم(ص) در تمام زندگى خود خشونت خانوادگى را در تمام جلوه‌ها و مراتبش نفى كرد و با رفتار خود مدارا و ملايمت را در اوج خود نشان داد و به ويژه در دوران مدنى كه حكومت در اختيار او بود تلاش كرد تا پيروان خود را به چنين رفتارى بكشاند.

به گزارش ایکنا؛ مصطفی دلشاد تهرانی پژوهشگر حوزه نهج البلاغه در کانال تلگرامی خود پیرامون «رفتارشناسى نبوى در نفى خشونت خانوادگى» نوشت:
پيامبر اكرم(ص) در تمام زندگى خود خشونت خانوادگى را در تمام جلوه‌ها و مراتبش نفى كرد و با رفتار خود مدارا و ملايمت را در اوج خود نشان داد و به ويژه در دوران مدنى كه حكومت در اختيار او بود تلاش كرد تا پيروان خود را به چنين رفتارى بكشاند و البته در همان زمان مقاومت شديدى در برابر پيامبر و نفى خشونت وجود داشت و پس از پيامبر(ص) نيز كسانى تلاش نمودند تا فهم جاهلى خود را در لواى دين ترويج كنند و انواع خشونت خانوادگى را توجيه نمايند.
امّا رفتارشناسى نبوى چنان روشن و استوار است كه جاى هيچ بهانه‌اى باقى نمى‌گذارد. هر كه به مطالعه زندگى خانوادگى رسول خدا(ص) بپردازد، بى گمان اذعان مى‌نمايد كه آن زندگى نمونه برين نفى خشونت خانوادگى است. روايات و اخبار متعدد حاكى از اين است كه نه تنها پيامبر اكرم(ص) در تمام احوال و شرايط در نهايت رحمت و مودّت، و مدارا و ملايمت با همسران خود زيست، بلكه پيوسته در برابر تندى برخى از همسران خويش با گذشت رو به رو شد و هرگز در قبال خواسته‌هاى ناصواب برخى از آنان و رفتار درشت برخى ديگر، تندى ننمود و درشتى از او ديده نشد.
خبر زير از آن نمونه‌هاست:
«رُوِىَ أَنَّ النَّبِىَّ (ص) كَانَ يُطَالَبُ بِأُمُورٍ لاَ يَمْلِكُهَا وَ كَانَ نِسَاؤُهُ يُكْثِرْنَ مُطَالِبَتَهُ حَتَّى قَالَ عُمَرُ: كُنَّا مَعَاشِرَ الْمُهَاجِرِينَ مُتَسَلِّطِيِنَ عَلَى الاْزْوَاجِ، فَاخْتَلَطَ نِسَاؤُنَا فِيهِنَّ فَتَخَلَّفْنَ بِأَخْلاَقِهِنَّ، وَ كَلَّمَتِ امْرَأَتِي يَوْماً فَرَاجَعَتْنِي، فَرَفَعْتُ يَدِي لاِضْرِبَهَا وَ قُلْتُ أَتُرَاجِعِيِني يَا لَكْعَاءُ؟ فَقَالَتْ: إِنَّ نِسَاءَ رَسُولِ اللهِ (ص) يُرَاجِعْنَهُ وَ هُوَ خَيرٌ مِنْکَ». (تذکرة الفقهاء، علّامه حلّى، ج ۲، ص ۵۶۶). روايت شده است كه گاهى از پيامبر(ص) چيزهايى درخواست مى‌شد كه او نمى‌توانست تدارك كند و همسران وى از آن حضرت درخواست‌هاى بيش از اندازه مى‌كردند. عمر گويد: ما مهاجران در مكّه بر زنان خود تسلّط داشتيم (و در مدينه زنان انصار بر شوهران خود تسلّط داشتند) تا آن‌كه زنان ما با زنان آنان معاشرت كردند و اخلاقشان مانند زنان انصار شد(كه پذيراى خشونت مردان نبودند). روزى به زن خود چيزى گفتم و او پاسخ مرا داد. پس دست خود را بالا بردم تا او را بزنم و به گفتم: آيا پاسخ مرا مى‌دهى، اى فرومايه! او گفت: زنان پيامبر(ص) را و رفتار آنان با او و رفتار او را با آنان ببين! بى‌گمان زنان رسول خدا(ص) پاسخ او را مى‌دهند و با او تندى مى‌كنند و او هيچ تندى با آنان نمى‌كند درحالى‌كه او از تو بهتر است.
برخى همسران پيامبر آن قدر او را مى‌آزردند كه آن حضرت ناچار مى‌شد از آنان دورى گزيند تا كوتاه بيايند، ولى هرگز با آنان تندى نكرد و نسبت به آنان خشونت نورزيد تا جايى كه اين رفتار پيامبر موجب شگفتى اصحاب وى و پدران برخى همسران او مى‌شد و حتّى آنان درصدد اعتراض به دختران خود و عكس العمل نشان دادن به ايشان بر مى‌آمدند، ولى پيامبر(ص) چنين اجازه‌اى به آنان نمى‌داد؛ و گاهى پيشنهاد متاركه با آن زنان را مطرح مى‌كردند و پيامبر همه چيز را با گذشت و بزرگوارى تحمّل مى‌كرد و هيچ گاه به سمت عكس العمل تند و درشتى نمى‌رفت.

انتهای پیام