کد خبر: ۳۷۳۷۵۹۹

تاریخ: ۲۰ مرداد ۱۳۹۷ - ۱۵:۵۱

آیت‌الله جوادی آملی:

جامعه تفاوت احتمالی حرف و عمل علما را می‌فهمد

کانون خبرنگاران نبأ ــ مفسر تفسیر تسنیم در جلسه هفتگی درس اخلاق خود گفت: هرچه ما عالم‌تر باشیم و خلوص ما بیشتر ‌شود، اثر حرف ما بیشتر می‌شود و جامعه بیشتر مراعات می‌کند؛ جامعه تفاوت احتمالی حرف و عمل ما را می‌فهمد، هرگز نسبت به دین بدگمان نمی‌شود، بلکه می‌گوید اینها بد عمل کردند.

به گزارش کانون خبرنگاران ایکنا، نبأ؛ آیت‌الله‌العظمی عبدالله جوادی آملی در جلسه هفتگی درس اخلاق خود که پنج‌شنبه، 18 مردادماه در روستای احمدآباد دماوند برگزار شد، با اشاره به دو راه رسیدن به بهشت گفت: برای رسیدن به بهشت، دو راه داریم که «مانعة الخلو» است نه «مانعة الجمع»؛ یکی راه درس و بحث است که حوزه و دانشگاه با علم حصولی و استدلال، مسئول این کار هستند و یکی راه تهذیب نفس، نماز شب، مسجد و حسینیه است و راه ناله که «سِلَاحُهُ‏ الْبُكَاء»؛ اگر گفتند جهاد نفس کنید، این جهاد نفس با اشک شبانه است. خدا به حرف ما ترتیب اثر می‌دهد، او ﴿سَمیعُ الدُّعاءِ﴾ است، به ما فرمود شما ناله بزنید من می‌شنوم.

دیدن بهشت مهم است نه رفتن به آن

مفسر تفسیر تسنیم با اشاره به کلامی از حضرت امیر(علیه‌السلام) بیان کرد: حضرت امیر(ع) فرمود: «کاری کنید که بهشت را ببینید»، رفتن به بهشت خیلی مهم نیست، دیدن بهشت مهم است! تلاش شما تنها این نباشد که بهشتی بشوید، سعی کنید بهشت را ببینید؛ «فَهُمْ وَ الْجَنَّةُ كَمَنْ قَدْ رَآهَا فَهُمْ فِیهَا مُنَعَّمُونَ وَ هُمْ وَ النَّارُ كَمَنْ قَدْ رَآهَا فَهُمْ فِیهَا مُعَذَّبُون‏». این راه برای ما نیز باز است. این راه با درس و بحث حوزه و دانشگاه هم جمع می‌شود منتها درس و بحث علم حصولی است درحالی که شهود یک علم حضوری است که تهذیب نفس می‌طلبد. خاصیت حسینیه‌ها و مسجدها و ایام شهادت‌های ائمه(ع) نشر این گونه از معارف است.

وی ادامه داد: ما چرا به این فکر نباشیم که غیر از درس و بحث راه دیگری هم برای رسیدن به بهشت هست؟ راه مسجد هم هست، راه حسینیه هم هست، چرا به این فکر نباشیم؟ چرا حوزه‌ و دانشگاهمان را مسجدگونه اداره نکنیم؟ چرا با این راه زندگی نکنیم؟!

فضای مجازی فضای حقیقی است

آیت‌الله جوادی آملی با اشاره به فرارسیدن ایام شهادت امام جواد(ع) ضمن تسلیت این ایام، به کلامی از آن حضرت اشاره و بیان کرد: یکی از بیانات نورانی امام جواد(ع) این است که «مَنْ أَصْغی إِلی ناطِق فَقَدْ عَبَدَهُ فَإِنْ كانَ النّاطِقُ عَنِ اللّهِ فَقَدْ عَبَدَ اللّهَ وَ إِنْ كانَ النّاطِقُ ینْطِقُ عَنْ لِسانِ إِبْلیسَ فَقَدْ عَبَدَ إِبْلیسَ»؛ ؛ این به همه ما می‌گوید که مواظب این فضای مجازی باشید! بارها به عرضتان رسید که این فضا، فضای حقیقی است و فضای مجازی نیست، چون سیم حقیقت نیست که بی‌سیم بشود مجاز، یا چهره تلویزیون و شیشه حقیقت نیست تا بی‌شیشه بشود مجاز. هر جا اندیشه نقل و انتقال می‌شود فضا، فضای حقیقی است. این فضا، فضای حقیقی است. فرمود آدم وقتی، یک کتابی را می‌خواند، صحنه‌ای را می‌بیند، فیلمی را می‌بیند، حرف کسی را گوش می‌دهد، دارد او را عبادت می‌کند! اگر آن کتاب یا فیلم از خدا و پیغمبر بگوید مخاطب در حقیقت خدا و پیغمبر را عبادت کرده، اگر آن کتاب یا فیلم از هوا، زمین، آسمان و مطالب بیهوده سخن بگوید، مخاطب دارد آنها را عبادت می‌کند.

وی در فراز دیگری از سخنان خود تصریح کرد: وجود مبارک حضرت امیر در جریان تبعید اباذر به ربذه فرمود «اباذر ربذه جایی است که نه آب دارد و نه هوای خوبی برای زندگی، ولی بدان! اگر تمام سطح زمین مثل مس بشود که چیزی از روی زمین نروید و قطره بارانی هم از آسمان نبارد، باز هم خدا می‌تواند بنده‌اش را اداره کند». این چه توحیدی است؟ با این اعتقاد، انسان راحتِ راحت است. اباذر عرض کرد «من می‌دانم و مطمئن هستم!» مشابه این بیان نورانی حضرت امیر را وجود مبارک امام جواد(ع) هم دارد، این توحید آدم را از اضطراب، استرس، از خدایی ناکرده اختلاس، از نجومی، از زیرمیزی، رومیزی، رشوه و ربا، نجات می‌دهد. فرمود تمام روزی‌های حلال را ذات اقدس الهی در اختیار دارد.

توصیه به روحانیون و طلاب

آیت‌الله جوادی آملی در بخش پایانی سخنان خود خطاب به روحانیون و طلاب گفت: هر چه ما عالم‌تر باشیم و خلوص ما بیشتر ‌شود، اثر حرف ما بیشتر می‌شود و جامعه بیشتر مراعات می‌کند. جامعه تفاوت احتمالی حرف و عمل ما را می‌فهمد، هرگز نسبت به دین بدگمان نمی‌شود، بلکه می‌گوید اینها بد عمل کردند، این به وسیله شما بزرگان باید حل بشود، شما بزرگواران پیشوایان دین هستید، سعی کنید إن‌شاءالله مسجدها را همیشه با حرف‌های عالمانه از قرآن یا از روایات اداره کنید، آن وقت اثر سخن شما بیشتر است، هم در خود انسان اثرگذار است و هم در جامعه.

امیرمحسن سلطان احمدی

انتهای پیام