کد خبر: ۳۸۴۰۱۰۸

تاریخ: ۱۴ شهريور ۱۳۹۸ - ۱۲:۲۳

پای روضه کتاب/۵

«حسین(ع) از زبان حسین (ع)»؛ روایتی مستند و مستقیم از سیدالشهدا(ع)

گروه ادب ــ کتاب «حسین(ع) از زبان حسین(ع)» به قلم حجت‎الاسلام والمسلمین محمد محمدیان و به همت دفتر نشر معارف منتشر شده است.

به گزارش خبرنگار ایکنا؛ کتاب «حسین(ع) از زبان حسین(ع)» زندگی و زمانه حضرت با محوریت سخنان امام از زبان آن حضرت است که به قلم حجت‎الاسلام والمسلمین محمد محمدیان به نگارش درآمده است. نویسنده سخن آن حضرت را از کتاب‌های تاریخی معتبر و منابع روایی معتبر که نزد اهل فن مقبول است، جست‌وجو کرده و در عین حال از نقل مطالبی که با محکمات و اصول اساسی مکتب اهل بیت(ع) تناسب نداشته اجتناب کرده است.

با توجه به محوریت کلام امام حسین(ع) در این کتاب، نویسنده برخی حوادث را نتوانسته نقل کند، زیرا سخنی از امام در آن باره نقل نشده است، برای مثال در داستان پیوستن زهیر به کاروان آن حضرت که در مسیر مکه تا کربلا اتفاق افتاد و از موارد قطعی تاریخ کربلا به شمار می‌رود در نقل از منابع معتبر نقل است که بین امام و زهیر ملاقاتی رخ داد که موجب انقلاب روحی در زهیر و باعث جدایی وی از یاران و همسرش و پیوستن به کاروان امام(ع) شد تا جایی که در روز عاشورا فرماندهی جناح راست حضرت را نیز برعهده گرفت؛ از این رو، چون هیچ سخنی از امام در این ملاقات سرنوشت‌ساز نقل نشده است تا داستانی ملاقات در این کتاب بیان شود.

مستند بودن مطالب از اصول اولیه و بلکه شرط لازم در تدوین این کتاب بود. قبل از این کتاب دو اثر از نویسنده با عنوان «گزارشی مستند از کربلا» برگرفته از احادیث اهل بیت و اسناد معتبر تاریخی و «گزارشی مستند از حوادث بعد از کربلا» به چاپ رسیده است که در این اثر تلاش اصلی برای ارائه گزارش مستند است و بخش‌های عمده آن دو اثر در کتاب حاضر مورد استفاده قرار گرفته است.

نگاه اصلی در این کتاب نگاه اثباتی بوده است بدین معنی که نویسنده تلاش کرده نقل‌های معتبر و مستند از سخنان امام حسین(ع) را که در میان آثار روایی و تاریخی ما وجود دارد، ارائه کند. اما نگاه سلبی و بیان موارد قابل تآمل و یا غیر واقعی و دست گذاشتن بر موارد تحریف شده و توضیح اشتباهات و خطا‌های مورخان و نویسندگان در این کتاب نیامده است.

سخنان زیادی از امام حسین(ع) در منابع روایی و معارف توحیدی و مباحث اخلاقی و ذکر احکام و تفسیر آیات قرآن و دعا‌هایی با مضامین بلند عرفانی نقل شده است که در این کتاب نیامده و دلیل آن ماهیت این کتاب است که به زندگی و زمانه آن حضرت اختصاص دارد و سیر طبیعی رخداد‌های اجتماعی و سیاسی دوران امام حسین(ع) را روایت می‌کند.

مطالب کتاب از ابتدا تا انتها به صورت اول شخص تنظیم شده و روایت مستقیم از زبان امام حسین(ع) است. با توجه به اینکه در کتب تاریخی و روایی راوی می‌گوید من حضور داشتم که چنین حادثه‌ای رخ داد و امام حسین در این حادثه چنین مطلبی را فرمود و یا چنین عکس العملی را نشان داد. در کتاب پیش رو، مقدمه بیانات حضرت که در منبع اصلی از زبان راوی نقل شده است، با اندکی ویرایش از زبان حضرت بیان شده و از ابتدا تا انتهای کتاب راوی دیگری وجود ندارد و برای تمایز و تشخیص این دو از هم توضیحات راوی داخل کروشه و با رنگی متفاوت تمایز یافته است تا با سخنان اصلی حضرت مخلوط نشود و خواننده بتواند سخنان حضرت را از غیر آن بازشناسد.

در فصل هشتم این کتاب که اختصاص به حوادث بعد از شهادت امام حسین (ع) دارد؛ مطالبی از زبان حضرت زینب نقل شده است.

در بخشی از کتاب می‌خوانیم: پروردگارا در تمام حوادث ناگوار تو تکیه‌گاه منی. در هر سختی تو امید منی و در هر پیشامدی که برایم اتفاق می‌افتد تو یار و یاور منی. اطمینان من به توست. چه بسیار اندوه‌ها که بر من روی آورد که دل‌ها را ناتوان می‌کرد، راه چاره را مسدود می‌ساخت، کاری از دوست برنمی‌آمد و دشمن زبان به شماتت می‌گشود، اما همه را با توجه به تو بر خود هموار ساختند و جز تو با دیگری در میان ننهادم و جز وصول به حضرت تو به دیگری اعتنا ننمودم. تو در گشایش را به رویم گشودی و اندوه را از من برطرف کردی. پس تویی که صاحب اختیار هر نعمتی و همه نیکی‌ها به دست تو و تمام آرزو‌ها متوجه توست.

انتهای پیام