کد خبر: ۳۸۵۸۸۱۱

تاریخ: ۰۲ آذر ۱۳۹۸ - ۱۶:۲۳

با حضور در جلسه اِشهار؛

دو بانوی ایرانی اجازه‌نامه «اقراء» دریافت کردند + تصاویر

گروه جلسات و محافل ــ نخستین دوره اِشهار بانوان نزد امیرمحمد زاهدی، قاری قرآن برگزار شد و دو نفر از بانوان قرآنی کشورمان اجازه‌نامه اقراء دریافت کردند.

به گزارش خبرنگار ایکنا؛ نخستین جلسه اِشهار بانوان نزد امیرمحمد زاهدی با حضور جمعی از اساتید و پیشکسوتان روز گذشته، یکم آذرماه در مؤسسه قرآنی احسن‌الحدیث برگزار شد.

در ابتدا، سید‌حسین موسوی‌بلده، قاری و مدرس قرآن‌ کریم، به تلاوت آیاتی از کلام‌ الله مجید پرداخت. در ادامه، سید‌محسن موسوی‌بلده، پیشکسوت قرآنی و مؤسس مؤسسه احسن الحدیث با اشاره به جریان «اقراء» گفت: اقراء، سنتی است که از زمان پیامبر اکرم(ص) شروع شده و به صورت سینه به سینه ادامه داشته و در جهان اسلام یک جریان شناخته شده است. لذا بحث قرائت قرآن «سُنَّتٌ مُتَّبَعَه» است، یعنی قرائت، سنتی است که هرکس که می‌خواهد تلاوت کند باید از نسل‌های قبلی سند داشته باشد و تبعیت کند.

موسوی‌بلده با اشاره به اینکه اقراء، یک جریان نوظهور در ایران است گفت: این جریان با حضور شیخ محمد فهمی العصفور در ایران آغاز شد. شیخ عصفور در سن ۲۶سالگی، حفظ قرآن را آغاز کرد و حدود سه‌ماه حافظ کل قرآن شد. او سپس وارد بحث قرائت شد و در زمان نسبتاً کوتاهی قرائات‌ عشره را فرا گرفت و پس از مدتی به مذهب شیعه گروید.

وی در ادامه ضمن عرض تبریک به دو بانوی قرآنی و پیشکسوت، خانم‌ها معصومه عباسی‌نظری و راضیه جمالی که با حضور در جلسات اقراء امیرمحمد زاهدی موفق به دریافت اجازه‌نامه اشهار شدند، گفت: این دو فعال قرآنی از سال ۱۳۶۸ با حضور مستمر در جلسات قرآن، در بحث قرائت به مراحل بسیار خوبی رسیدند. سرکار خانم نظری در بحث تجوید و سرکار خانم جمالی در بحث صوت و لحن از اساتید مبرز و خوب کشور هستند و هر دو به عنوان داوران مسابقات قرآن در سطوح کشوری و بین‌المللی شناخته می‌شوند.

سپس، امیرمحمد زاهدی، مدرس دوره اقراء، گفت: جریان اقراء یک منظومه است که دارای بخش‌ها و ویژگی‌های مختلفی است. یکی از این ویژگی‌ها، تکیه بر روایی بودن قرائت در اقراء است، یعنی از برداشت‌های سلیقه‌ای پرهیز می‌شود. دومین ویژگی، جایگاه حفظ قرآن است. در اقراء، حفظ، جایگاه مهمی دارد و اساس بحث اقراء، حفظ است.

وی با توجه به بحث حفظ که یک موضوع اساسی است، ادامه داد: در جهان اسلام در سطوح مختلف به حفظ توجه می‌شود. بحث حفظ از کُتّاب‌ها (مکتب‌خانه) شروع می‌شود. در کشور‌های عربی به مهد‌های قرآنی کُتّاب می‌گویند که در تمام خانواده‌های عربی، رسم بر این است که کودکانشان را از سنین چهار یا پنج‌‌سالگی در این مهد‌های قرآنی ثبت نام می‌کنند تا نزد شیخ یا شیخه آموزش قرآن ببینند.

زاهدی افزود: تا زمانی که این کودکان به سن 15سالگی برسند، پنج ختم قرآن انجام می‌دهند که در هر ختم یکی از مباحث الفاظ، مخارج، احکام و صفات و... را فرا می‌گیرند تا زمانی که بر قرآن مسلط شوند. سومین ویژگی اقراء این است که به مباحث لحن می‌پردازد. ما در جلسات قرآن به این مبحث خیلی باز نگاه کرده‌ایم و خیلی به این مسئله توجه نداشته‌ایم که آیا حد و مرزی برای لحن وجود دارد یا خیر؟ متأسفانه، قاریان با هر لحنی که قرآن را بخوانند، حتی الحانی که در چارچوب قرآن نیست، کسی انتقادی نمی‌کند.

وی ادامه داد: در بحث اقراء، اصطلاحاتی وجود دارد که به آن‌ها زَخرَفة می‌گویند. قرائت یک قاری، زخرفه نباید داشته باشد، یعنی باید قاری فضای متین و سنگینی را ایجاد کند. جایگاه دانش فرد از قرآن در اقراء مشخص است، یعنی ابتدا وارد بحث قرائت به روایت حفص از عاصم می‌شود، بعد از حفظ قرآن به این روایت، با طرق این روایت آشنا می‌شود و به این ترتیب با قرائات بعدی آشنا می‌شود.

زاهدی افزود: منظومه اقراء، تعاریف مشخصی برای قرائت دارد و بر مبنای چهار رکن مکان، زمان، نفس و صوت، صفات و احکام آن را تقسیم‌‌بندی می‌کنند. نکته آخر در اقراء، بحث اخلاق آموزشی است و اینکه زمانی که فردی در جایگاه مدرس قرآن قرار گرفت، لازم است که یک سری خلقیات قرآنی را در گفتار، کردار و منش رعایت کند که این بحث از طریق مشافهه اتفاق می‌افتد. ما در امر اقراء، آموزش‌های مجازی و غیر حضوری نداریم و حتماً باید به صورت حضوری یا شرکت در جلسات برگزار شود.

در پایان، سرکار خانم نظری و خانم جمالی با حضور در جایگاه و تلاوت دو صفحه پایانی قرآن در حضور امیرمحمد زاهدی، دوره اقراء خود را به پایان رساندند و اجازه‌نامه اشهار به روایت حفص از عاصم را دریافت کردند.