کد خبر: ۳۹۲۸۴۶۷

تاریخ: ۱۹ مهر ۱۳۹۹ - ۲۲:۰۳

آیت‌الله هادوی تهرانی:

اقدامات دشمنان در نهایت به ضرر خودشان تمام می‌شود

استاد حوزه علمیه با اشاره به آیاتی از سوره نور، گفت: قاعده و سنت الهی این است که اقدامات دشمنان واقعاً ضرری برای متقین حقیقی ندارد، بلکه در نهایت به نفع جریان حق است.

به گزارش ایکنا، آیت‌الله مهدی هادوی تهرانی، استاد تفسیر حوزه علمیه، امروز، 19 مهرماه در ادامه تفسیر سوره مبارکه نور به آیه «إِنَّ الَّذِينَ جَاءُوا بِالْإِفْكِ عُصْبَةٌ مِنْكُمْ لَا تَحْسَبُوهُ شَرًّا لَكُمْ بَلْ هُوَ خَيْرٌ لَكُمْ لِكُلِّ امْرِئٍ مِنْهُمْ مَا اكْتَسَبَ مِنَ الْإِثْمِ وَالَّذِي تَوَلَّى كِبْرَهُ مِنْهُمْ لَهُ عَذَابٌ عَظِيمٌ» (نور: 11) اشاره کرد و گفت: آیه ناظر به داستانی تاریخی است که شیخ طوسی در تبیان، این ماجرا را نقل کرده است؛ اصل داستان جزء مسلمات و متواتر است که در آن نسبت زشتی به عایشه داده شده است. شیخ طوسی از ابن عباس نقل کرده است که عبدالله بن ابی سلول، ابن اثاثه، حمنه بنت جحش و حسان بن ثابت در این ماجرا دخالت داشته‌اند.

وی اضافه کرد: ماجرای افک این است که در غزوه بنی المصطلق، عایشه برای قضای حاجت از کاروان فاصله می‌گیرد؛ چون تصور شده بود که عایشه در هودج شتر است، کاروانیان منتظر او نمی‌مانند و او گم می‌شود، صفوان از پشت لشکر می‌آمده و می‌بیند عایشه تنها در بیابان مانده است؛ او شترش را می‌خواباند و عایشه را سوار شتر می‌کند تا به لشکر می‌رسند، ولی برخی افراد که نام برده شد، تهمت زنا به عایشه می‌دهند و این آیات در این باره نازل و این تهمت را رفع و به تهمت‌زنندگان هشدار شدید داده است.

استاد تفسیر حوزه تصریح کرد: هدف صاحبان افک، اهانت به پیامبر و مخدوش کردن جایگاه ایشان بود؛ گفته شده عبدالله ابن ابی سلول همان فردی است که این تعبیر «وَالَّذِي تَوَلَّى كِبْرَهُ مِنْهُمْ» درباره او به کار رفته است؛ در این آیه فرموده است که فکر نکنید این بهتان به نفع آنان است، بلکه باعث ضرر به خود این افراد است و عذاب درناکی در روز قیامت خواهند داشت.

هادوی تهرانی اضافه کرد: درست است که این آیه مرتبط با یک مسئله تاریخی است، ولی اصل جریان، فراتاریخی است؛ یعنی اگر  جریان حق از ناحیه منافقان و جبهه داخلی مورد اهانت و شماتت و تهدید قرار گرفت، اقداماتشان به ضرر آنان تمام خواهد شد.

وی افزود: علامه جعفری نقل می‌کرد که روایت بیان کرده خداوند در دو جا می‌خندد؛ جایی که خدا کسی را بخواهد بالا ببرد و مردم قصد پایین آوردن او را داشته باشند و برعکس کسی را که خدا بخواهد خوار و ذلیل کند، ولی دیگران بخواهند او را بالا ببرند؛ به تعبیر برخی بزرگان، امام خمینی هر کاری می‌کرد برخی علیه او اقدام می‌کردند، ولی به نتیجه نمی‌رسند، بلکه رتبه و جایگاه امام در نزد مردم بالاتر رفت و آنها پایین کشیده شدند.

استاد حوزه علمیه تصریح کرد: این آیه ناظر به یک قاعده و سنت الهی است، یعنی اقدامات دشمنان واقعا ضرری برای متقین حقیقی ندارد، بلکه در نهایت به نفع جریان حق است، البته در صورتی که خود این جریانات واقعاً حق و نه در زمره منافقین باشند.

وی همچنین در ادامه تفسیر سوره فرقان، به آیه 15به بعد «قُلْ أَذَلِكَ خَيْرٌ أَمْ جَنَّةُ الْخُلْدِ الَّتِي وُعِدَ الْمُتَّقُونَ كَانَتْ لَهُمْ جَزَاءً وَمَصِيرًا» پرداخت و گفت: در آیه 16«لَهُمْ فِيهَا مَا يَشَاءُونَ خَالِدِينَ كَانَ عَلَى رَبِّكَ وَعْدًا مَسْئُولًا» فرموده است که متقین در بهشت هرچه بخواهند برایشان فراهم است و این مسئله ابدی است و محدودیت زمانی هم ندارد.

وی افزود: خداوند این تعهد را در انتهای آیه تضمین کرده و فرموده است که این وعید مورد سؤال است، یعنی اگر کسی متقی نبود و به این نتیجه نرسید، ما پاسخگوی عدم چنین تعهدی باشیم؛ این مطلب دال بر غیرممکن بودن عدم تحقق این وعید است.