کد خبر: ۴۰۰۸۴۰۷

تاریخ: ۰۶ آبان ۱۴۰۰ - ۰۸:۵۸

محمود ویسی بیان کرد:

دانشگاه مذاهب اسلامی؛ الگویی برای همدلی مسلمانان

استاد فقه و حقوق شافعی دانشگاه مذاهب اسلامی اظهار کرد: به شکل واقع گرایانه اگر بنگریم متوجه خواهیم شد که در دانشگاه مذاهب اسلامی گام‌هایی در مسیر همدلی و همدردی برداشته شده و اگر احتیاطاً و احتمالاً کسانی این ادبیات تقریبی را به صورت لازم نداشتند، کمک شده که ادبیات آنها اصلاح شود.

دانشگاه مذاهب اسلامی در سال‌های اخیر با جذب دانشجویان و آموزش آنها قدم‌های مهمی در تقریب مذاهب برداشته است.

محمود ویسی، استاد فقه و حقوق شافعی دانشگاه مذاهب اسلامی، در گفت‌وگو با ایکنا، به بیان نکاتی درباره وحدت و تقریب در اسلام پرداخته است.

{$sepehr_media_2226400_400_300}

ای بسا هندو و ترکِ همزبان/ ای بسا دو ترک چون بیگانگان

پس زبان محرمی خود دیگر است/ همدلی از همزبانی بهتر است

در خصوص همدلی و همزبانی و رساندن ما به مسیری که مطلوب و البته ایده‌آل همه اهل ایمان است نکاتی را عرض می‌کنم؛ باشد که ما را در مسیری که پیش رو داریم موفق گرداند و آن شویم که آن به، و کاری را به انجام برسانیم که به غصه‌های موجود در میان آحاد جامعه اسلامی پایان بخشد.

در خصوص بودن چنین جمعی و چنین دانشگاهی باید گفت؛ یکی از دغدغه‌های اهل ایمان و اهل دل این بوده است که بتواند الگویی را به جامعه ایمانی ارائه کنند که در مسیر همدلی و همدردی، موفق‌تر از گذشته گام بردارند. در این دانشگاه اساتید ارزشمند و گرانقدری بوده‌اند که دغدغه وحدت و اتحاد را داشتند و نتیجه‌ این شده که بعد از گذشت بیست و چند سال از تاسیس این دانشگاه، شاهد هستیم که روابط صمیمی میان اساتید آن وجود دارد.

نه به شکل ایده‌ال اما به شکل واقع گرایانه اگر بنگریم متوجه خواهیم شد که در این دانشگاه تا حدود زیادی گام‌هایی در مسیر همدلی و همدردی برداشته شده و اگر احتیاطاً و احتمالاً کسانی شاید این ادبیات تقریبی را به آن صورت لازم نداشتند، کمک شده که ادبیات آنها اصلاح شده و از ادبیات تقریب‌گریز و تقریب‌ستیز تا توانستند فاصله گرفتند. الحمدلله در سایه این همدلی، وفاق و انسجام درونی توانسته‌ایم تا حدود زیادی از ادبیات تقریب‌ستیز و تقریب‌گریز فاصله بگیریم و به سمت ادبیاتی که ما را در راستای تقریب، همدل و همدرد می‌گرداند، موفق‌تر عمل کنیم.

مرد را دردی اگر باشد خوش است / درد بی دردی علاجش آتش است

اگر بتوانیم در راستای همین دردمند شدن و دغدغه شدن جامعه اسلامی برای رسیدن به اتحاد و شکوفایی استعدادها گام برداریم ان‌شاء‌الله خداوند را از خود خشنود و خود رستگار گشته‌ایم.