کد خبر: ۴۰۱۰۵۵۶

تاریخ: ۱۳ آبان ۱۴۰۰ - ۱۱:۴۱

یادداشت

استقلال حوزه به چه معناست؟

استقلال حوزه یعنی نظارت دقیق، نصیحت خالصانه، نقد منصفانه و امر به معروف و نهی از منکر عالمانه حکومت، چه اینکه امر به معروف و‌نهی از منکر غیر از آنکه واجبی همگانی است وظیفه تخصصی دانشمندان نیز هست.

به گزارش ایکنا، آیت الله محمد عندلیب همدانی، از اساتید سطوح عالی حوزه قم یادداشتی در کانال شخصی خود منتشر کرده است که می‌خوانید؛

اگر چه بحث در مورد حوزه مستقل و ویژگی‌های آن نیازمند شرح و بسط مفصلی است، ولی شاید ذکر چند نکته در این باره مفید باشد:

۱. وقتی صحبت از استقلال حوزه مطرح می‌شود، اختصاصی به حوزه‌های ایران ندارد بلکه مقصود استقلال حوزه‌های شیعه در هر زمان و هر کشور و در هر حکومت و هر دولت است.

2. استقلال حوزه به معنای گریز از قانون و عدم پایبندی روحانیون به مقررات و قوانین قابل قبول یک‌ کشور نیست، بلکه آنان هم خود به برقراری نظم اجتماعی معتقدند و‌ هم‌ دیگران را سفارش به آن می‌کنند. بله پیشنهاد اصلاح برخی از قوانین امر دیگری است.

۳. استقلال حوزه هیچ‌ منافاتی با برخورداری وبهره برداری طلاب عزیز و‌ روحانیون گرانقدر از مزایایی (مثل خدمات بیمه) که دیگر شهروندان محترم هم به نوعی از آنها بهره می برند، ندارد.
آنچه مذموم است ویژه خواری برخی به نام حوزه است، آنچه برای حوزویان عزتمند ناپسند است، تعبید و تحقیر است.

۴. استقلال حوزه هرگز به معنای استبداد به رأی و عدم مراجعه به متخصصان در رشته‌های گوناگون علوم و فنون نیست.
لذا هر مطلبی که حوزه بخواهد به نحوی ورود در آن کند و‌ نیازمند مشاوره و کسب نظر از متخصصان غیر حوزوی باشد، مسلما تعامل زیبای حوزویان با دیگر صاحب نظران راهگشا خواهد بود. همانطور که در این تعامل سازنده باید مواضع حوزه نیز مورد نقادی فرهیختگان دیگر قرار گیرد

۵. استقلال حوزه یعنی: نظارت دقیق، نصیحت خالصانه، نقد منصفانه و امر به معروف و نهی از منکر عالمانه حکومت، چه اینکه امر به معروف و‌نهی از منکر غیر از آنکه واجبی همگانی است وظیفه تخصصی دانشمندان نیز هست.

۶. استقلال حوزه یعنی عدم دخالت حکومت‌ها در هر آنچه وظیفه اصلی و اختصاصی حوزه است (مثل معرفی مراجع تقلید و....) البته گفته شد این مطلب هرگز به معنای عدم مشورت حوزه با متخصصان غیرحوزوی در امور محوله به حوزه نیست.

۷. حوزه مستقل با اینکه کارهای مثبت و زیبا را از متولیان امور می‌بیند و تشویق و ترغیب هم می‌کند، اما هرگز رو به سوی تملق و‌ چاپلوسی نمی‌آورد و هرگز توجیه‌گر زشتی‌ها نیست.

۸. در طول تاریخ، حوزویان مستقل، همواره پناهگاه امن مردم بوده‌اند و لذا مراجع بزرگوار تقلید همواره رنج و درد جانکاه مردم را منکر بزرگ‌ حکومت‌ها می‌دانند و به صورت آشکار یا پنهان از این منکر قطعی نهی می‌کنند.

۹. حوزهه مستقل یعنی حوزه‌ای که بتواند با هرگونه ربا، ریا، فقر، فساد، دروغ، دورویی، ظلم، اختلاس و ارتشا از طرف هر مسئول حکومتی مقابله کند و آزادانه و بدون لکنت و ملاحظه، اعتراض به حق خود را بیان کند.

۱۰. اگر چه هر روحانی به عنوان یک شهروند همچون دیگران حق اظهار نظر و ورود در احزاب و‌جناح‌های سیاسی را دارد ولی حوزه مستقل در تصمیمات خود فراحزبی و فراجناحی است و وامدار هیچ‌ شخص و هیچ جریان و جناحی نیست.

۱۱. تعامل حوزه مستقل با حکومت‌ها و دولت‌ها، تا وقتی است که به إعانه بر اثم و تقویت شوکت ظاهری ستمگران نینجامد.

۱۲. طبیعی است که مطالبه‌گری مستمر حوزهه مستقل و نقد دقیق و نصیحت خالصانه حاکمان، خوشایند برخی از قلدران قدرت‌پرست و نیز چابلوسان چپاولگر نیست اما عالمان مجاهد به این پیام قرآن کریم پایبندند که:
«الَّذِينَ يُبَلِّغُونَ رِسَالَاتِ اللَّهِ وَيَخْشَوْنَهُ وَلَا يَخْشَوْنَ أَحَدًا إِلَّا اللَّهَ وَكَفَى بِاللَّهِ حَسِيبًا»
همان كسانى كه پيامهاى خدا را ابلاغ مى‌كنند و از او مى‏‌ترسند و از هيچ كس جز خدا بيم ندارند و خدا براى حسابرسى كفايت مى ‌كند.