کد خبر: ۴۰۱۳۳۹۰

تاریخ: ۲۴ آبان ۱۴۰۰ - ۱۳:۵۱

حجت‌الاسلام مصباحی مقدم تشریح کرد:

فرایند تربیت کارگزار در جامعه روحانیت مبارز؛ هدف رساندن افراد به مناصب سیاسی نیست

عضو جامعه روحانیت مبارز اهداف این تشکل را کسب قدرت و رساندن افراد به مناصب و مسئولیت‌های سیاسی ندانست و گفت: کسانی که به ویژه در دوران امام(ره) از درون جامعه روحانیت مبارز به مناصبی رسیدند شخصیت‌های خودساخته‌ای بودند و این تشکل آنها را برای رسیدن به این مسئولیت‌ها تربیت نکرده بود و هدف اصلی ما ارتباط با مردم و حفظ سنگرهای روحانیت در مساجد و منابر است.

به گزارش ایکنا، نشست وبیناری تخصصی «برنامه‌ها و عملکرد جامعه روحانیت مبارز در زمینه تربیت زمامدار» از سری پیش نشست‌های همایش ملی «انقلاب اسلامی و افق تمدنی آینده» صبح امروز، دوشنبه 24 آبان، با حضور حجت‌الاسلام و المسلمین غلامرضا مصباحی مقدم، عضو شورای مرکزی جامعه روحانیت مبارز، برگزار شد که متن سخنان ایشان به شرح ذیل است:

نظر شما درباره تجربه تاریخی جمهوری اسلامی در رابطه با تربیت مدیران و نقش جامعه روحانیت مبارز در این رابطه چیست؟

مصباحی مقدم: برای مسئولیت‌ها در نظام جمهوری اسلامی بایستی کادرسازی کرد و این کادرسازی نیازمند راه‌اندازی تشکیلاتی چندبعدی است که علاوه بر داشتن اصول و مبانی اعتقادی و اخلاقی از یک رویکرد سیاسی متناسب با نظام جمهوری اسلامی و انقلاب اسلامی برخوردار باشد. من شاخص‌های این رویکرد را در منشور اصولگرایی می‌بینم که توسط دو شخصیت بزرگ روحانی؛ مرحوم آیت‌الله مهدوی کنی و مرحوم آیت‌الله یزدی امضا شد. برای تدوین این منشور جامعه روحانیت مبارز و جامعه مدرسین حوزه علمی قم یک کمیته مشترک تشکیل دادند و جلسات متعددی برگزار کردند که منجر به منشوری تخت عنوان منشور اصولگرایی شد که دارای یک سری اصول و مبانی است و از طرفی دارای 12 شاخص ایجابی و 12 شاخص سلبی است. اصول این منشور پایبندی به اسلام، انقلاب اسلامی، ولایت فقیه و قانون اساسی است و 12 شاخص ایجابی و سلبی هم بایدها و نبایدهایی هستند که باید در عرصه عمل در دستور کار قرار گیرد.

به نظر می‌رسد تربیت کادر نیز باید قالب این منشور انجام گیرد و البته تربیت‌کننده کادر علاوه بر آنکه می‌توانند مراکز علمی و آموزشی باشند در حوزه سیاسی باید احزاب این وظیفه کادرسازی را برعهده بگیرند تا در انتخابات مجلس یا ریاست جمهوری بتوان نیروهایی را به مردم معرفی کرد که در نهایت بتوانند نماینده مجلس یا رئیس جمهور شوند یا در سایر مسئولیت‌ها قرار بگیرند. اگر چنین اتفاقی بیفتد نظام جمهوری اسلامی دائماً با داشتن چنین احزابی می‌تواند اهداف خودش را دنبال کند. این احزاب البته ویژگی‌هایی دارند و باید پایبند به ولایت فقیه و قانون اساسی بوده و در خط امام و رهبری حرکت کنند و ضمن رعایت خط قرمزهای نظام، سیاست‌های کلی نظام ابلاغی از سوی مقام معظم رهبری را مبنای تصمیم و عمل خود قرار دهند.

در خصوص اقدامات بلندمدت جامعه روحانیت مبارز نیز از حدود 3 سال قبل اقدام به بازسازی و به‌روز رسانی اساسنامه جامعه انجام گرفت. این اساسنامه ابتدا در سال 1356 تدوین شده بود که در سال 1376 اولین بازنگری در آن انجام گرفت و بازنگری بعدی در سال 1396 انجام گرفت که در سال 1397 به اتمام رسید. در این بازنگری اصول و مبانی و خط مشی‌ها تغییر نکرد و پاره‌ای از رویکردها اصلاح شد و بنابر این شد که جامعه روحانیت مبارز توسعه تشکیلاتی پیدا کند. تا پیش از بازنگری آخر افراد برای عضویت در شورای مرکزی از سوی دوستان پیشنهاد می‌شدند و در صورت موافقت و کسب رأی اعضا به عضویت جامعه در می‌آمدند اما در بازنگری آخر مقرر شد که به سمت انتخابی شدن پیش برویم و با انتخاب بین روحانیت کشور فرآیندی طی شود که در این فرآیند شورای شهرستانی و استانی جامعه روحانیت مبارز را داشته باشیم و شورای استان جامعه روحانیت مبارز 3 نفر را به شورای مرکزی معرفی کند و شورای مرکزی نیز از بین آنها یک تا دو نفر را به عضویت شورای مرکزی دربیاورد. این انتخابات در بیش از 20 استان انجام شده و نمایندگان 11 استان تاکنون به شورای مرکزی جامعه راه یافته‌اند. تعداد اعضای شورای مرکزی تا قبل از این24 نفر بود که پس از این بازنگری به 38 نفر رسید و پیش بینی این است که تعداد اعضای شورای مرکزی به 60 تا 70 نفر برسد. این اعضا، عضو عالی تلقی می‌شوند که باید سطح مشخصی از معلومات و تحصیلات علمی و حوزوی را داشته باشند و در کنار آن برخوردار از ویژگی‌های سیاسی، اخلاقی، اعتقادی و شهرت لازم باشند و در آنها احراز شود. این سطح علمی از سطح شهرستان تا شورای مرکزی متفاوت است و باید بالاتر باشد. اعضای عادی نیز طلابی هستند که حداقل تحصیلات آنها سطح دو حوزه است.

در واقع جامعه روحانیت مبارز تشکیلاتی را شکل داده که در انتخابات ریاست جمهوری هم وارد عمل می‌شود و چون مورد اعتماد مردم است وقتی به میدان می‌آید و یک حرکت متشکل را در کشور انجام می‌دهد در کشور تأثیرگذار است و این تأثیرگذاری در انتخابات اخیر ریاست جمهوری هم رخ داد. این مجموعه در چارچوب اهدافش اقدام به رشد و تربیت و پرورش افراد می‌کند و این برای تداوم حرکت انقلاب اسلامی است. البته جامعه روحانیت مبارز یک تشکیلات حزبی نیست و خود را در جایگاه بازوی رهبری نظام تعریف می‌کند. به عبارتی جامعه روحانیت مبارز رقیب احزاب نیست و در سطح احزاب تعریف نمی‌شود. الان بیش از 40 حزب ملی در جریان انقلابی داریم که در انتخابات اخیر ریاست جمهوری ذیل جامعه روحانیت مبارز گردهم آمدند و شورای وحدت را تشکیل دادند و این شورا همچنان تداوم دارد و جلساتش را برگزار می‌کند و نیت این است که یک حزب قوی و فراگیر و گسترده تشکیل شود و بتواند زمینه تربیت نیرو و کادرسازی از نسل جوان را فراهم کند.

آیا جامعه روحانیت نگاه کادری به معنای کادر مدیریتی به طلاب دارد؟

مصباحی مقدم: نگاه ما به طلاب به مثابه کادر مدیریتی نیست زیرا این نیازمند برنامه‌ها و آموزش‌های دیگری است.

اما از اعضای جامعه روحانیت مبارز افرادی زیادی به سطوح مدیریتی بالا در کشور رسیده‌اند؟

مصباحی مقدم: این اتفاقی است که به صورت طبیعی رخ داده است. رئیس جمهور شدن حجت‌الاسلام رئیسی به واسطه تربیت و پرورش ایشان توسط جامعه روحانیت مبارز نبوده است بلکه ایشان پله‌پله در قوه قضاییه بالا آمدند و به ریاست این قوه رسیدند و بعد هم رئیس‌جمهور شدند یا حجت‌الاسلام محسنی اژه‌ای در سال‌های اخیر به عضویت جامعه روحانیت مبارز درآمده‌اند. در واقع بیشتر کسانی مانند مقام معظم رهبری، که از درون جامعه روحانیت مبارز به مسئولیتی رسیدند شخصیت‌هایی خودساخته بودند و جامعه روحانیت مبارز آنها را برای رسیدن به این مسئولیت‌ها تربیت نکرده است.

خود شما چگونه به عضویت جامعه روحانیت مبارز در آمدید؟

مصباحی مقدم: بنده را مرحوم مهدوی کنی شناسایی کردند واز طریق آقای سید احمد علم‌الهدی از بنده برای عضویت در جامعه روحانیت مبارز دعوت شد و این اتفاق مربوط به سال 1378 بود. من قبل از آن رئیس دانشکده الهیات دانشگاه تهران بودم و در سال 1372 نیز از سوی رهبر معظم انقلاب به عضویت هیئت 7 نفره ایشان در امور دانشگاه‌ها شدم و لذا فرد شناخته شده‌ای بودم و زمانی که مرحوم مهدوی کنی سوابق من را دید از من برای عضویت در این تشکل دعوت کرد.

آیا جامعه روحانیت مبارز در زمینه نظارت و هدایت کارگزاران نظام هم ایفای نقش دارد؟

مصباحی مقدم: جامعه روحانیت مبارز به طور طبیعی همواره ارتباط خود را با مسئولان نظام حفظ می‌کند و حتی اگر مناسب بداند جلساتی را به صورت مشترک با آنها برگزار می‌کند و با حجت‌الاسلام رئیسی هم چنین جلسه‌ای را برگزار کردیم و برگزاری چنین جلسه‌ای را با حجت‌الاسلام محسنی اژه‌ای در دستور کار داریم. این جلسات هم برای حفظ ارتباطات و هم ارائه پیشنهادات و تذکرات لازم است. زمانی هم که مرحوم آیت‌الله هاشمی رفسنجانی رئیس‌جمهور بود برخی جلسات در دفتر ایشان در نهاد ریاست جمهوری برگزار می‌شد.

چرا بیشتر مناصب سیاسی جامعه روحانیت مبارز مربوط به اعضای نسل اول است؟

مصباحی مقدم: چون بیشتر این افراد تربیت‌شده امام(ره) بودند و همدیگر را می‌شناختند و بیشتر آنها مانند اعضای شورای انقلاب هم منصوب امام بودند و همین عده توانستند رأی مردم را برای عضویت در مجلس خبرگان قانون اساسی یا خبرگان رهبری و مجلس شورای اسلامی کسب کنند.

آیا جامعه روحانیت مبارز طرح و برنامه‌ای برای نسل‌های بعدی دارد؟

مصباحی مقدم: از این باب که تشکل کسی را به قدرت و منصبی برساند، برنامه‌ای نداریم زیرا هدف ما کسب قدرت نیست بلکه هدف اصلی حفظ ارتباط با مردم و حفظ سنگرهای اصلی روحانیت که مساجد و منابر و امامت جمعه است، می‌باشد. از طرفی جامعه روحانیت مبارز در مورد هر مسئله مهم سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی که در کشور مطرح می‌شود اعلام نظر و موضع‌گیری دارد.

با توجه به سابقه حضور شما در دانشگاه امام صادق(ع) کمی درباره شیوه تربیت نیرو در این دانشگاه توضیح دهید؟

مصباحی مقدم: در این دانشگاه یک بنیان خاص گذاشته شد و اراده ویژه‌ای برای تربیت نیرو شکل گرفت. مرحوم آیت‌الله مهدوی کنی می‌فرمود اینجا پیش از انقلاب توسط آمریکا برای تربیت نیرو برای رژیم شاه تشکیل شد و پس از انقلاب می‌خواهیم برای آینده نظام اسلامی مدیر تربیت کنیم و لذا این دانشگاه اساسا با این هدف تأسیس شد و مرحوم مهدوی کنی به دنبال تأسیس دانشگاهی بود که ویژگی‌های مثبت حوزه و دانشگاه را در کنار هم داشته باشد و نوعی نخبه‌گزینی در دستور کار آن قرار گرفت.

حقیقتا شخص مرحوم مهدوی کنی در تربیت این دانشجویان بسیار تأثیرگذار بود و در دانشگاه به صورت مفصل حضور داشت و با دانشجویان گفت‌وگو می‌کرد و تأثیر نفس خیلی خوب روی دانشجویان داشت به نحوی که دانشجویان ایشان را پدر معنوی خودشان می‌دانستند. از نظر علمی هم ایشان دستور داده بود که بر دانشجویان سخت گرفته شود و می‌گفت نمی‌خواهم فله‌ای دکتر تربیت کنم و نبا نداشتند که به افرادی که به لحاظ علمی بنیه ضعیفی دارند میدان بدهند تا بالا بیایند و در کنار آن به جهات اخلاقی و معنوی افراد هم حساسیت داشت. این تربیت نیرو به شکلی بود که حتی پیش از دولت سیزدهم نیز شاهد حضور فارغ التحصیلان این دانشگاه در جای جای مسئولیت‌های کشور بودیم.