کد خبر: ۴۲۶۸۰۱۲

تاریخ: ۰۶ اسفند ۱۴۰۳ - ۱۰:۴۱

جشنواره‌ای برای تولد منشاوی‌های آینده + عکس

کسی چه می‌داند؟ شاید سال‌ها بعد، در محفلی بین‌المللی در مسجدی در مصر، یا در یک محفل قرآنی در حرم مطهر رضوی، صدایی برخیزد که دنیا را مبهوت کند. شاید همان‌جا، یکی از قاریان امروز این جشنواره، به نامی بزرگ در دنیای تلاوت تبدیل شده باشد و این روز‌ها را به یاد آورد؛ روز‌هایی که هنوز نوجوان بود، در تقلید استادانش می‌کوشید و نمی‌دانست که خودش، روزی یک استاد خواهد شد.

به گزارش خبرنگار اعزامی ایکنا به قزوین، در هوای معطر امامزاده حسین (ع) در قزوین، نغمه‌هایی طنین‌انداز شده که رنگ و بوی آسمان دارد. نغمه‌هایی که از حنجره نوجوانانی می‌جوشد که هنوز در نیمه‌ راه تلاوت‌اند، اما در نوایشان آن پاکی و خلوصی موج می‌زند که یادآور قاریان سترگ دیروز است.

دومین دوره جشنواره ملی تلاوت‌های تقلیدی، نه فقط آوردگاهی برای رقابت، بلکه کارگاهی برای پرورش روح و صداست؛ جایی که منشاوی‌ها و عبدالباسط‌های آینده، نخستین زمزمه‌های بزرگ‌شدنشان را تمرین می‌کنند. در این جشنواره، تقلید تنها یک مرحله است، نه یک مقصد؛ پلی است که نوجوانان را از خامی به پختگی می‌رساند و از زمزمه‌های نخستین، آوایی ماندگار می‌سازد.

صدا‌هایی که تاریخ را تکرار می‌کنند

گاهی تاریخ در صدای انسان‌ها تکرار می‌شود. هرگاه که یکی از این نوجوانان روی صحنه می‌آید، سکوت حاضران در انتظار آن لحظه طلایی می‌شکند؛ لحظه‌ای که آوای نوجوان، درون فضای ملکوتی امامزاده طنین‌انداز می‌شود و همگان را به دهه‌های دور می‌برد، به روزگاری که نام‌های بزرگی در تلاوت قرآن می‌درخشیدند. پژواک صدای این نسل، شباهتی شگفت به اسطوره‌های تلاوت دارد؛ انگار عبدالباسط دوباره متولد شده، مصطفی اسماعیل باز از نو تلاوت می‌کند و منشاوی از پسِ سال‌ها، در حنجره‌ای تازه زنده شده است. اما این فقط آغاز راه است. این نوجوانان، با تقلید از بزرگان، قدم به دنیای تلاوت حرفه‌ای می‌گذارند، ولی هدف جشنواره این است که روزی خودشان صاحب سبک شوند؛ روزی که دیگر تقلید نکنند، بلکه دیگران از آنها تقلید کنند.

از حنجره‌های نور تا قله‌های شکوه

۵۲ قاری از ۲۰ استان در این محفل نورانی گرد آمده‌اند. هر کدام از آنها، سفیری از یک شهر، یک خانه و یک خانواده است که عشق به قرآن را در جانشان دمیده‌اند. اینجا، تنها جایی برای سنجش مهارت‌های صوتی و لحنی نیست، بلکه میدان آزمونی است برای صبوری، پشتکار و ایمان. نوجوانانی که پا به این عرصه می‌گذارند، نه‌تنها صدای خود را، بلکه شخصیت و اراده‌شان را نیز در معرض سنجش می‌بینند.

هر آوایی که از حنجره این نوجوانان برمی‌خیزد، پرده‌ای از مسیر پیشرفت را کنار می‌زند. برخی از این قاریان، هنوز در آغاز راه‌ هستند و هر فراز و فرود صدایشان یادآور تمرین‌های سخت و تلاش‌های شبانه‌روزی‌شان است. برخی دیگر، گام‌هایی محکم‌تر برداشته‌اند و حالا با تسلط بیشتری تلاوت می‌کنند. اما نقطه مشترک همه‌شان، شوقی بی‌پایان برای رسیدن به کمال است.

در این جشنواره، هر صدا قصه‌ای است، قصه‌ای از شور و اشتیاق، از تمرین‌های مداوم در خلوت خانه‌ها؛ از نیمه‌شب‌هایی که نوجوانی با گوشی‌اش به تلاوت‌های استادان گوش می‌دهد، سعی می‌کند هر تحریر و هر نغمه را مو به مو تقلید کند و بعد، آرام زیر لب زمزمه کند تا ببیند چقدر به صدای استادش نزدیک شده است. اینجا، نقطه‌ای است که تلاش‌های خاموش، به حقیقتی درخشان تبدیل می‌شود.

بیش از یک مسابقه، مدرسه‌ای برای تربیت

بر اساس گفته برگزارکنندگان این رویداد آنچه این جشنواره را متمایز می‌کند، تنها نوای دلنشین قاریان نیست. یک مسابقه، هر چند در سطحی ملی برگزار شود، اگر نگاهش صرفاً به رقابت باشد، چیزی از آن باقی نمی‌ماند جز نام چند برگزیده. اما این جشنواره، فراتر از یک مسابقه است. اینجا، جایی است که آینده‌سازان تلاوت تربیت می‌شوند، جایی که نوجوانان، علاوه بر مهارت‌های صوتی و لحنی، درس‌های دیگری نیز می‌آموزند.

در این دوره، برای نخستین بار در تاریخ مسابقات قرآن، مشاوره‌های تربیتی به‌عنوان بخشی جدی از برنامه‌ها در نظر گرفته شده است. علیرضا لطفی، مدرس این حوزه، در کنار نوجوانان قرار گرفته تا به آنها بیاموزد که مسیر قاری‌شدن، تنها در تقویت صدا خلاصه نمی‌شود؛ بلکه ایمان، اخلاق، تواضع و منش نیز همان‌قدر اهمیت دارد که تحریر‌ها و مقامات. این نوجوانان، آینده تلاوت را می‌سازند، و این جشنواره تلاش می‌کند آنها را نه‌ فقط به قاریانی خوش‌صدا، بلکه به انسان‌هایی متواضع و وارسته تبدیل کند.

تلاوت‌هایی که فراتر از یک محفل شنیده می‌شوند

جشنواره ملی تلاوت‌های تقلیدی، تنها محدود به حاضران در سالن نمی‌شود. اینجا، هر آوایی که طنین می‌اندازد، فراتر از دیوار‌های امامزاده حسین (ع) پرواز می‌کند و از طریق رسانه‌ها، در خانه‌های عاشقان قرآن می‌نشیند. رادیو قرآن و شبکه قرآن و معارف سیما، با پخش زنده این رقابت‌ها، فرصتی فراهم کرده‌اند تا دوستداران تلاوت در سراسر کشور، از این لحظات ناب بهره‌مند شوند. رسانه‌هایی همچون ایکنا و سایر پایگاه‌های خبری قرآنی، با پوشش گسترده این رویداد، چهره‌های جدیدی را به جامعه قرآنی معرفی می‌کنند.

این پوشش رسانه‌ای، فقط نمایش یک رقابت نیست؛ بلکه بستری است برای الگو شدن این نوجوانان. نوجوانانی که امروز صدای‌شان از رسانه‌ها پخش می‌شود، ممکن است فردا الهام‌بخش نسل‌های بعدی باشند. شاید کودکی در گوشه‌ای از کشور، با شنیدن تلاوت یکی از این قاریان جوان، دلش هوای این مسیر کند، گوشی‌اش را بردارد و برای نخستین بار، تلاوتی را تقلید کند. این جشنواره، حلقه‌ای است از زنجیره‌ای که نسل به نسل ادامه خواهد داشت.

جوایزی که مسیر آینده را هموار می‌کند

تشویق و حمایت، همیشه بخشی جدایی‌ناپذیر از رشد استعداد‌ها بوده است. نخستین دوره این جشنواره، با جوایز ارزشمندی که برای قاریان برتر در نظر گرفت، نشان داد که تلاوت، قدردانی می‌شود و تلاش‌ها بی‌پاسخ نمی‌ماند. سال گذشته، نفرات برتر در گروه‌های ممتاز، عالی و شایسته تقدیر به ترتیب ۱۰۰ تا ۱۳۰ میلیون تومان، ۷۰ تا ۹۰ میلیون تومان و ۴۰ میلیون تومان جایزه دریافت کردند. امسال نیز پیش‌بینی می‌شود که این رقم افزایش یابد؛ هر چند هنوز مبلغ دقیق آن اعلام نشده است.

جایی که نور از حنجره‌ها می‌تراود

این روزها، قزوین میزبان رویدادی است که بیش از یک مسابقه، بیش از یک جشنواره است. اینجا، مکانی است که صدا‌ها عطر معنویت دارند و نگاه‌ها به فردایی روشن‌تر دوخته شده است. اینجا، محل تولد ستاره‌های فرداست.

کسی چه می‌داند؟ شاید سال‌ها بعد، در محفلی بین‌المللی، در مسجدی در مصر، یا در یک محفل قرآنی در حرم مطهر رضوی، صدایی برخیزد که دنیا را مبهوت کند. شاید همان‌جا، یکی از قاریان امروز این جشنواره، به نامی بزرگ در دنیای تلاوت تبدیل شده باشد، و این روز‌ها را به یاد آورد؛ روز‌هایی که هنوز نوجوان بود، در تقلید استادانش می‌کوشید و نمی‌دانست که خودش، روزی یک استاد خواهد شد...

تیمور کاکایی