کد خبر: ۴۳۲۰۰۴۹

تاریخ: ۰۹ آذر ۱۴۰۴ - ۱۶:۱۰

حجت‌الاسلام سعید شاه‌آبادی بیان کرد

گذر از دوگانه دین و دنیا تا مدرسه‌ای به وسعت جامعه

حجت‌الاسلام سعید شاه‌آبادی با تأکید بر اینکه دوگانه‌سازیِ دین و دنیا، خواست دشمنان اسلام است، گفت: دشمن می‌خواهد چنین القا کند که اگر کسی اهل دنیا باشد باید از آخرت دست بکشد و اگر آخرت‌گرا باشد باید دنیا را رها کند؛ در حالی‌که به گفته او اسلام هرگز نیامده است که انسان را از دنیا و امور دنیایی بازدارد، بلکه حقیقتاً مادیات در تقابل با معنویت نیست.

به گزارش ایکنا، آیین سالگرد و بزرگداشت آیت‌الله شاه‌آبادی ظهر یکشنبه  9آذرماه در مسجد امام خمینی(ره) بازار بزرگ تهران برگزار شد. در بخش نخست این نشست حجت‌الاسلام سیدعباس موسوی مطلق با موضوع درس‌های آیت‌الله شاه‌آبادی برای امروز؛ وحدت، کارآمدی و پیوند دین و دنیا، به ایراد سخن پرداخت. همچنین حجج اسلام رضی و سعید شاه‌آبادی نیز به سخنرانی در مقام علمی و معنوی این عالم ربانی پرداختد.

در بخش دوم این نکوداشت، حجت الاسلام سعید شاه‌آبادی، نوه آیت الله شاه‌آبادی با اشاره به جایگاه علمی، اجتماعی و عرفانی آن عالم ربانی اظهار کرد: خیلی از افراد ایشان را با جایگاه عرفانی‌شان می‌شناسند و به نقل از یکی از دوستان شاید همین مسئله سبب شده تا مقام فقاهتشان مستور شده باشد.

حجت الاسلام سعید شاه آبادی با اشاره به اینکه یکی از شاخصه‌های بزرگ آیت‌الله شاه آبادی، مردم‌داری و توجه به نیاز مردم بود، گفت: ایشان دو سال امام جماعت مسجد جامع بودند و بخشی از شاگردپروری ایشان از همین محفل‌های عمومی و در بازار صورت گرفته بود. آن‌هایی که بازاری بودند و در کسوت روحانیت نرفتند، اما مقام بالایی داشتند و برخی از آنها دارای آثار تألیفی نیز بودند. همچنین شاگردان حوزوی ایشان علما و مراجع بسیاری بودند که به مراتب خوبی رسیدند.

وی با بیان اینکه آیت‌الله شاه‌آبادی به نیازهای مردم توجه داشت، گفت: این نگاه که یک عارف کاری به دنیای مردم نداشته باشد، نگاه دشمن اسلام است. دشمن می‌خواهد دوگانه آخرت و دنیا را در برابر هم قرار دهد و بگوید اگر اهل دنیا هستید از آخرت دست بردارید و اگر آخرتی هستید از دنیا دست بکشید. اسلام چنین نیست؛ اسلام نیامده است که صرفاً انسان را از دنیا و امور دنیا باز بدارد. این‌که دشمن بگوید اگر اهل قیامت باشید باید از دنیا دست بکشید یا اگر دنبال دنیا هستید از آخرت دست بردارید، تلقی غلطی است که بیان شده و مادیات را در تعارض با معنویت قرار داده است.

وی در تببین بیان خود با اشاره به اینکه اصل فطرت بسیاری از اصول اعتقادی اسلام را اثبات می‌کند، گفت: در نهاد انسان علاقه و تمایل به لذت وجود دارد و این‌طور نیست که خداوند در فطرت انسان چیزی قرار دهد که دست‌نیافتنی باشد. بهترین لذت، دست‌یافتنی است و در حد اعلی قابل وصول است. اما اگر سراغ دنیا برویم، لذت‌های دنیا از چند حالت خارج نیستند: یا قبلش باید سختی و مشکل را تحمل کنیم تا به لذت برسیم؛ یا بعدش سختی و مشکلات وجود دارد؛ یا همراه با آن سختی دارد؛ خلاصه هر لذتی که در دنیا باشد از این حالت خارج نیست. نمی‌شود خدای متعال در فطرت انسان لذت خالص قرار داده باشد اما در دنیا برای آن این‌همه سختی باشد. پس باید جهانی دیگر باشد تا انسان به آن لذت برسد. با همین مسئله لذت می‌توانیم وجود دنیای دیگر و معاد را اثبات کنیم.

حجت‌الاسلام شاه‌آبادی با اشاره به فعالیت‌های اجتماعی آیت‌الله شاه‌آبادی گفت: ایشان به دنیا توجه داشت و اولین قرض‌الحسنه به پیشنهاد ایشان شکل گرفته و قبل از آن چنین مجموعه‌ای وجود نداشته است. ایشان راه‌های جمع‌آوری امکانات مالی برای قرض‌الحسنه و قرض غیرربوی را بنیان گذاشتند و اتفاقات خوبی بعد از آن رقم خورد؛ افراد شرکت می‌کردند، عضو می‌شدند، سهام داشتند و از طریق این تشکیلات نیازهای اجتماعی مردم مرتفع می‌شد. اهتمام جدی به حل مشکلات دنیایی مردم داشتند. این ویژگی در فرزندان خاص مرحوم آیت‌الله نیز مشهود بود.

وی در ادامه یکی دیگر از وجوه شخصیت این عالم ربانی را، وجه مبارزاتی و انقلابی ایشان دانست و گفت:  ایشان در سال 1306 به همراه جمعی، در روایتی 90 نفر و در روایتی دیگر 70 نفر از علمای تهران هم‌قسم می‌شوند که در حرم عبدالعظیم حسنی در اعتراض به رضاخان متحصن شوند و در نهایت، 3 نفر ایشان را همراهی می‌کنند و آن سه نفر هر یک مدتی تحصن داشتند؛ در حالی که آیت‌الله شاه آبادی 11 ماه تحصن کرد و هر شب هم سخنرانی و با علمای بلاد دیگر مکاتبه داشت.

وی در توصیف ویژگی دیگری از آیت‌الله شاه آبادی به خاطره ای از امام خمینی اشاره کرد و گفت: امام خمینی(ره) قبل از شاگردی آقای شاه‌آبادی کتاب‌های بسیاری در عرفان داشتند که قبل از ۲۵ سالگی‌شان آنها را نوشته بودند و این نشان از مراتب عرفانی امام داشت، اما امام صرفا دنبال مباحث عرفانی نبودند، بلکه گمشده‌ای داشتند که آن را در محضر آیت الله شاه آبادی می‌جستند. امام(ره) هفت سال محضر آیت‌الله شاه آبادی را درک کرده بودند و در این زمینه بیان کرده بودند که اگر ایشان هفتاد سال درس می‌گفتند من به محضر می‌رسیدم. درس آیت‌الله شاه آبادی از اذان صبح آغاز می‌شد و ۹ درس را پشت سر هم می‌گفتند و بسیار پر کار بودند.

وی افزود: در دهه ۷۰ به طور جدی به دنبال آثار و تألیف آیت‌الله شاه آبادی شان رفتم و دست‌خط‌ها، مصاحبه‌ها و گفتگو با شاگردان بازار و مکبری‌های گذشته را پیدا کردم و از آنها خاطرات فراوانی شنیدم که از تواضع ایشان بسیار سخن گفته بودند. وی با اشاره به مقام معنوی این شخصیت و عارف بزرگ گفت: آیت‌الله شاه آبادی تمام جریانات انقلاب و همچنین آینده جنگ، پیروزی و شهادت بستگان را پیش‌گویی کرده بودند.

وی با اشاره به مقام معنوی این شخصیت و عارف بزرگ گفت: آیت‌الله شاه‌آبادی تمام جریانات انقلاب و همچنین آینده جنگ، پیروزی و شهادت بستگان را پیش‌گویی کرده بودند.

وی تأکید کرد: آیت‌الله شاه‌آبادی سی سال قبل از انقلاب کتابی نوشتند که تمامی مبانی اسلامی را در ابعاد اعتقادی، کلامی، عرفانی، سیاسی و اقتصادی تبیین کرده است. نگاه ایشان در اقتصاد نیز روشن است در بخشی از کتاب «شذرات المعارف» آمده است که اینکه صنایع را دشمن اداره کند و انسان بگوید خدا آنها را «خر و حمال» ما قرار داده، اشتباه است، باید استغفار کنیم و با عدم مراوده، کفار را خشمگین کنیم؛ یعنی اقتصاد مقاومتی با استقلال اقتصادی.

وی در پایان گفت: نگاه یک عارف این است؛ نه آنکه عرفان را در انزوا و بی‌اعتنایی به دنیا ببیند، چه بسا یک فرد ثروتمند ممکن است به دنیا بی‌اعتنا بوده و زاهد است ؛ اما یک فرد فقیر و نیازمندی دلبسته به دنیا باشد و بهره‌ای از زهد نداشته باشد؛ شناخت عرفان با این معنا از ضروریات است.