کد خبر: 1383982
تاریخ انتشار: ۱۷ اسفند ۱۳۹۲ - ۰۸:۴۷
آیت‌الله‌العظمی جوادی آملی:

خبرنگاران افتخاری/ امیرمحسن سلطان‌احمدی: آیت‌الله‌العظمی جوادی آملی در جلسه درس اخلاق خود که در محل نمازخانه بنیاد بین‌المللی اسراء شهر قم برگزار شد، گفت: تلخ‌ترین حادثه جهان با بیان نورانی زینب کبری(س)از زیباترین وجه دیده شد.

به گزارش خبرنگار افتخاری خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا)، جلسه درس اخلاق آیت‌الله‌العظمی عبدالله جوادی آملی از اساتید برجسته حوزه علمیه قم و مفسر تفسیر تسنیم با حضور وزیر علوم، حوزویان و دانشگاهیان روز پنجشنبه، 15 اسفندماه در محل نمازخانه بنیاد بین‌المللی اسراء شهر قم برگزار شد.

آیت‌الله‌العظمی جوادی آملی در ابتدای سخنانشان با تبریک ولادت حضرت زینب(س) به بیانی نورانی از آن حضرت اشاره و بیان کرد: بیان نورانی زینب کبری(س) این بود که تلخ‌ترین حادثه جهان یعنی جریان کربلا از منظر زیباترین وجه دیده شد. وجود مبارک زینب کبری(س) وقتی در جریان کوفه قرار گرفت و به او گفته شد «کیف رأیت الا صنع الله بأخیک» فرمود «ما رأیت الاّ جمیلا» نفرمود ما صبر می‌کنیم، نفرمود کار خوبی بود، فرمود که جز کار خوب، چیز دیگری نبود.

وی با بیان اینکه این بینش توحیدی توانست کربلا را سامان بدهد و با صبغه الهی آن را نگه بدارد، بیان کرد: تمام وقایعی که جنبه مردمی و خلقی دارد، از بین می‌رود ولی صبغه الهی کربلا بود که آن را نگه داشت.

مفسر تفسر تسنیم به آیه‌ای از سوره مبارکه نحل اشاره و تصریح کرد: این از اصول کلیه و جوامع‌الکلم سوره مبارکه نحل است که فرمود «ما عِنْدَکُمْ یَنْفَدُ وَ ما عِنْدَ اللَّهِ باقٍ» به ما فرمود شما هرگز از بین نمی‌روید انسان، مرگ را می‌میراند نه اینکه بمیرد این حرف سنگین و وزین انبیاست.

وی در ادامه بیان کرد: جنگ‌های فراوانی در جهان رخ داده که همه آن‌ها رخت بر بسته است پس هر چه خلقی است، هرچه مردمی است از بین می‌رود اما هر چه خالقی است می‌ماند و آنچه برتر از زمین و زمان است می‌ماند.

استاد برجسته حوزه علمیه قم با بیان اینکه انبیا(ع) واسط فیض بین خداوند و بندگانش هستند، گفت: ذات اقدس الهی آن فیض ویژه‌اش یعنی علوم و معارفش را، آن قرآن کریم را، که نازل کرد نه مانند باران که به زمین انداخت، بلکه قرآن را نازل کرد یعنی به زمین آویخت. این یک طناب ممدود و حبل متین است که آویخته شده که یک طرفش به دست خدا است یک طرفش به دست بندگان او و لذا اعتصام به آن طناب ما را از هر گزندی حفظ می‌کند نه می‌گذارد که بیفتیم و نه می‌گذارد که مانع دیگران باشیم.

آیت‌الله‌العظمی جوادی آملی با بیان این مطلب که مرگ، عدم نیست بلکه هجرت است، اظهار کرد: انسان هرگز با مرگ از بین نمی‌رود بلکه انسان مرگ را می‌میراند و با مرگ از پوست به در می‌آید و هر کس مرگ را می‌چشد و هضم می‌کند اما اگر از مرگ می‌ترسیم برای اینکه از عدم می‌ترسیم ولی انبیا(ع) آمدند به ما گفتند مرگ، عدم نیست، بلکه مرگ هجرت است. ما لحظه به لحظه داریم خلق جدید را تجربه می‌کنیم ودر این مسیر طولانی دنیا را رها و وارد برزخ می‌شویم و وارد صحنه‌ای دیگر می‌شویم و انبیا آمدند بگویند شما موجودی عنداللهی هستید، شما موجودی ابدی هستید، اگر ما موجود زنده‌ایم، موجود زنده نیازمند به اموری است که او را حفظ کند و لذا باید زاد و توشه‌ای تهیه کرد که به درد ابد ما بخورد.

وی در ادامه گفت: در صحنه بعد از مرگ همه یک جا هستند اما هیچ‌کس مسئول دیگری نیست نه رابطه و نه ضابطه‌ای در آنجا حاکم نیست این روابط دیگر بعد از مرگ وجود ندارد در آنجا نیاز و رفع نیاز است و هر کس مهمان سفره خودش است که باید توشه را دردنیا تهیه کنیم.

آیت‌الله‌العظمی جوادی آملی در بخش دیگری از سخنان خود به اهمیت اقامه نماز در جامعه به‌ویژه در دانشگا‌ه‌ها اشاره کرد و افزود: قرآن به ما نگفت «اقرأ الصلاة» نماز بخوانید، بلکه هر جا سخن از نماز است سخن از اقامه است. فرمود ﴿أَقیمُوا الصَّلاةَ﴾ یعنی این نماز که ستون دین است را باید نگه بدارید.

وی ادامه داد: این ستون که اقامه می‌شود برای اینکه آ‌ن سقف خیمه را نگه بدارد، آن وقت فرمود وقتی وارد این خیمه شدید زیر این ستون قرار گرفتید ﴿إِنَّ الصَّلاةَ تَنْهی‏ عَنِ الْفَحْشاءِ وَ الْمُنْکَرِ﴾ اما اگر خدای ناکرده بیرون بودید این یک تعامل متقابلی بین نماز و بدرفتاری هست اگر نماز جلوی بدی را می‌گیرد، بدی هم مانع صلات است.

مفسر قرآن کریم با بیان اینکه هیچ لذتی بالاتر از لذت نماز نیست، بیان کرد: شما جوانان تا می‌توانید با وضو باشید و نمازتان را اول وقت بخوانید، شما می‌بینید عالِم‌ترین، بزرگترین، شیواترین ادیبان و شعرای ما آن اشکی که می‌ریزند برای همان فراغ از نماز و محبوبشان است.

آیت‌الله‌العظمی جوادی آملی با اشاره به حدیث معروف پیامبر اسلام(ص) که فرمودند «قرّة عینی فی الصلاة»، اظهار کرد: اشکی که انسان در شادی‌ها از چشمش سرازیر می‌شود، اشک شوق است، این اشک خنک است و این خنکی را قار می‌گویند در مقابل حار که به هوای گرم گفته می‌شود، قرةالعین در اینجا به معنای نور چشم نیست، بلکه یعنی با دیدن او چشمم روشن می‌شود و اشک سرد از چشم من سرازیر می‌شود.

یادآور می‌شود، این جلسه با حضور فضلا و طلاب حوزه علمیه قم، فرجی دانا، وزیر علوم و هیئت همراه، مربیان و مشاوران تربتی شهرستان دلیجان، طلاب مدرسه کوثر، انجمن اسلامی دانشگاه فردوسی مشهد، مدیران ابتدایی کاشان، سپاه روح‌الله استان مرکزی، طلاب مدرسه مؤمنیه، مدرسه خدیجه کبری(س) زنجان، دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی زنجان، دانشگاه مالک اشتر، دانشگاه امام صادق(ع) تهران ومسئولان نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه‌ها برگزار شد.

نام:
ایمیل:
* نظر:
* captcha: